n kamillikdən uzağam, Kristian.
– Mənə lağ eləyirsiniz, miss Stil?
О bunu hardan bilir?
– Ola bilər, – gülürəm. – Sənə bir sual vermək olar?
– Əlbəttə, – o, dodaqları ilə boynumu qıdıqlayır.
– Portlenddən qayıdarkən zəng eləmədin. Bunu Xoseyə
görə eləmədin? Narahat deyildin ki, onunla burda təktənhayam?
www.vivo-book.com
994
Kristian cavab vermir. Ona sarı çevrilib qınayıcı
nəzərlə geniĢ açılmıĢ gözlərinə baxıram.
– Heç baĢa düĢürsən ki, bu gülməlidir? Ailə üzvlərin və
mənimçün belə bir stress yaratmısan? Biz hamımız səni çox
sevirik.
О, gözlərini döyüb utancaq Ģəkildə gülümsəyir.
– Heç düĢünməzdim ki, bu qədər həyəcanlanacaqsınız.
Mən dodaqlarımı büzürəm.
– Bu fikir görən haçan bu qalın gönündən keçib ürəyinə
yol tapacaq ki, hamımız səni sevirik?
– Qalın gön? – О, təəccüblə kirpiklərini döyür.
– Hə, – baĢımla təsdiqləyirəm. – Məhz belə. Möhkəm,
daĢ kimi.
– FikirləĢmirəm ki, gönümün möhkəmliyi bədənimin
digər yerlərinin möhkəmliyindən çoxdur.
– Ciddi deyirəm! Bəsdi məni güldürdün. Onsuz da sənə
bir qədər acıqlanıram, düzdü sağ-salamat qayıtdığına görə
sevinsəm belə, fikirləĢirdim ki… – Susub o həyəcanlı
saatları xatırlayıram. – Hə, özün bilirsən nəyi fikirləĢirdim.
www.vivo-book.com
995
Gözləri hərarətlənir, incə tərzdə barmaqlarını
yanaqlarımda gəzdirir.
– BağıĢla məni. YaxĢı?
– Bəs yazıq anan? Sizi bir yerdə görmək elə həyəcanlı
idi ki, – pıçıldayıram.
О, utancaq halda gülümsəyir.
– Onu bu vaxtacan ağlayan görməmiĢdim. Hə, bu məni
pəriĢan elədi. Axı o həmiĢə elə ciddi və sakitdir ki. Bu,
mənimçün Ģok idi.
– Görürsən də? Hamı səni sevir, – gülümsəyirəm. –
Bəlkə indi mənə inanasan. – Mən əyilir və onu öpürəm. –
Ad günün mübarək, Kristian! ġadam ki, bu gün mənimlə bir
yerdəsən. Hələ bilmirsən ki, sabaha... ee... bu günə səninçün
nə hazırlamıĢam. – Bic-bic gülürəm.
– Daha nə? – təəccüblənir və dodaqları füsunkar
təbəssümlə geniĢlənir.
– Həəə, mister Qrey, amma gözləməli olacaqsınız,
münasib vaxt yetiĢənə