Ġncə-firuzəyi rəngdədir, o daha çox
çimərlik üçün yarayır, amma bu gün bir çox mənalarda
gözəl gündür.
О, üzünü turĢudur və mənim üzüm gərilir.
– Аnа, sən bu donda fantastik görünürsən. Sadəcə,
istəmirəm ki, baĢqa kimsə səni belə görsün.
www.vivo-book.com
1045
– Eh! – Əlimi yelləyirəm. – Axı biz evdəyik, Kristian.
Burda xidmətçilərdən baĢqa kimsə yoxdur.
O, dodaqlarını əyir və ya öz təəccübünü gizləməyə
çalıĢır, ya da dediklərimdə əyləncəli heç nə görmür. Amma
sonra təqdiredici Ģəkildə baĢını tərpədir. BaĢımı yelləyirəm,
doğrudanmı o buna ciddi yanaĢır? Mətbəxə qayıdıram.
BeĢ dəqiqə sonra mənə yaxınlaĢıb dəstəyi uzadır.
– Rey səninlə danıĢmaq istəyir, – ehtiyatla deyir.
Hava bütünlüklə bədənimdən yox olur. Dəstəyi götürüb
ovucumla mikrofonu örtürəm.
– Ona demisən! – Kristianı çimdikləyirəm. O, baĢıyla
təsdiqləyir və pəriĢanlığımı görüb gözlərini bərəldir.
Lənət Ģeytana!.. Ciyərdolusu havanı içimə çəkirəm.
– Salam, ata!
– Kristian indicə səninlə evlənmək üçün məndən xeyirdua
istədi, – Rey deyir.
Uzun sükut; mən münasib söz axtarıram. Rey də
həmiĢəki kimi, susur və mən onun bu xəbərə reaksiyasını
anlaya bilmirəm.
– Nə cavab verdin? – xırıltılı səslə soruĢuram.
www.vivo-book.com
1046
– Dedim ki, səninlə danıĢmaq istəyirəm. Hər Ģey elə
gözlənilməzdir ki, Enni? Onunla təzəcə tanıĢ olmusan. Yox,
o, yaxĢı oğlandı, balıq tuta bilir… Amma bu iĢ tələm-tələsik
olmur ki? – Səsi sakit və rəvandır.
– Hə. Qəfildi… Gözlə.
Kristianın narahat gözlərindən mümkün qədər uzaq
olmadan ötrü tələsik mətbəxdən çıxıram və iri pəncərəyə
doğru gedirəm. Eyvanın qapıları açıqdır və mən günün
altında dayanıram. Kənara yaxınlaĢa bilmirəm. Çox
yüksəkdir.
– BaĢa düĢürəm, hər Ģey çox gözlənilməzdir
ümumiyyətlə. Amma mən… onu sevirəm. O da məni sevir.
Kristian mənimlə evlənmək istəyir və bundan sonra mənə
heç kim, heç vaxt lazım olmayacaq.
Bu söhbətin intim məzmunlu olması fikrindən xəcalət
çəkirəm, həm də qəyyumum olan ögey atamla.
Rey susur, sonra