a soruĢur:
– Bəs anana demisən?
www.vivo-book.com
1047
– Yox.
– Enni, baĢa düĢürəm, o, varlı oğlandır və ümumiyyətlə
yaraĢıqlıdır, amma nikah? Axı bu, çox məsuliyyətli
addımdır. Buna əminsən?
– Bundan sonra o mənim olacaq, – pıçıldayıram.
– Оhо, – bir qədər susaraq artıq yumĢaq tərzdə deyir
Rey.
– Mənimçün o hər Ģeydir.
– Enni, Enni, Enni. Elə tərs qızsan ki. Tanrıya ümid
edirəm ki, neylədiyini anlayırsan. Dəstəyi ona ver, yaxĢı?
– Əlbəttə, ata. Bəs toyda qoluma girib məni adaxlımın
yanınadək ötürəcəksən? – sakitcə soruĢuram.
– Ah, əzizim, – səsi titrədi bir müddət susur; səsindəki
emosiyalardan gözlərimdən yaĢ süzülür. – Mənə bundan
baĢqa heç nə böyük zövq verə bilməz.
Аh, Rey, səni elə sevirəm ki... boğazımdakı qomu udub
ağlamağa çalıĢıram.
– Çox sağ ol, ata. Dəstəyi Kristiana verirəm. Onunla
yumĢaq danıĢ. Onu sevirəm, – asta səslə deyirəm.
www.vivo-book.com
1048
Məncə, Rey gülümsəyir, amma bunu isbatlamaq
çətindir. Rey haqqında ümumiyyətlə dəqiq nəsə demək
çətindir.
– Aydındı, Enni. Sənsə qocaya bir baĢ çək, Kristianı da
özünlə götür.
Otağa dönürəm, Kristian məni xəbərdar eləmədiyi üçün
acıqlıyam və dəstəyi ona verirəm. QaĢqabaqlıgörünüĢümlə
ona məyusluğumu anladıram. O, təəccüblə dəstəyi götürür
və kabinetinə qayıdır.
Bir azdan yenidən qayıdır.
– Atanın xeyir-duasını aldım. Doğrudur, bu asan
olmadı, – iftixarla deyir.
Elə iftixarla deyir ki, gülürəm, o da gülümsəyir. Özünü
elə aparır ki, ya indicə iri nəsə alıb, ya da holdinqi hansısa
Ģirkətlə birləĢib. Doğrudur, hansısa mənada məhz belədir.
– Lənət Ģeytana, qadın, sən yaxĢı yemək hazırlayırsan,
– Kristian sonuncu tikəni yeyirvə ağ Ģərabla dolu qədəhi
doldurur.
www.vivo-book.com
1049
Onu tərifindən çiçək açıram. Bu dərhal ağlıma gəlir ki,
yalnız bazar günləri onunçün yemək hazırlaya bilərəm.
Qüssələnirəm. Yemək biĢirməyi xoĢlayıram. Yəqin ki, ad
gününə piroq biĢirəcəm. Saata baxıram. Hələ vaxt var.
– Аnа? – düĢüncələrimi yarıda qoyur. – Niyə tapĢırdın
ki,