qucaqlayıram.
www.vivo-book.com
1064
– Hələ bir olmasın. Mənə cavab vermirdin, səndən
çıxmayan iĢ.
О, sırğalığımı öpür.
– Tortun yarım saat sonra hazır olacaq, – gülümsəyib
dizləri üstdən qalxıram.
– Ġntizarla gözləyirəm. Qoxusu əladır, hətta xatirəmi
oyatdı.
Utanaraq gülümsəyir və xəcalət duyuram, o isə
aynadakı kimi üzümün ifadəsini təkrarlayır. Ġlahi, məgər biz
fərqliyik? Ola bilsin ki, bu xatirələr erkən uĢaqlığına aiddir.
Əyilərək ağzının kənarını incə tərzdə öpür və mətbəxə
qayıdıram.
Artıq hər Ģey hazırdır. Onun kabinetindən necə
çıxdığını eĢidərək tortun üzərindəki qızılı Ģamlardan birini
yandırıram. Kristian geniĢ təbəssümlə mənə doğru gəlir,
mənsə astaca ―ad günün mübarək!‖ mahnısını oxuyuram.
Sonra o əyilir və gözlərini yumaraq alovu üfürür.
– Ürəyimdə arzu tutdum, – deyir, nədənsə utanıram.
www.vivo-book.com
1065
– ġirə hələ soyumayıb. Ümid edirəm tort xoĢuna
gələcək.
– АnasteyĢa, imkan ver dadına baxım, – mızıldanır və
bu, elə seksual səslənir ki.
Tortdan kiçik dilimlər kəsirəm və kiçik çəngəllərlə
yeyirik.
– Mmm, – həzdən inləyir. – Bax buna görə səninlə
evlənmək istəyirəm.
Rahatlanaraq gülürəm. Bu xoĢuna gəlir.
– Ailəmin qarĢısına çıxmağa hazırsan? – Kristian öz
―Audi‖sinin mühərrikini iĢə salır. Biz onun valideynlərini
evi qarĢısındayıq.
– Hə. Onlara deyəcəksən?
– Əlbəttə. Onların reaksiyasını görmək istəyirəm.
О, məkrlə gülümsəyib maĢından çıxır.
Səkkizin yarısıdır və gün isti olsa da, körfəzdən sərin
meh əsir. Əynimdə zümrüdü rəngdə kokteyl geyimi var; onu
www.vivo-book.com
1066
bu gün tapmıĢam, Ģkafı eĢələyərkən. Donun enli qurĢağı var,
eyni rəngdə.
Kristian əlimdən tutur və biz giriĢ qapısına doğru
gedirik. Qapını döyməyə macal tapmamıĢ Karrik onu
bizimçün açır.
– Kristian, xoĢ gördük. Ad günün mübarək, oğul, – o,
Kristianın uzanmıĢ əlini sıxır, sonra tələsik onu qucaqlayır.
– Ee… çox sağ ol, ata, – Kristian təəccüblə deyir.
– Ana, səni yenidən görmək necə də xoĢdur, – Karrik
məni də