ə qucaqlayır və biz onun ardınca evə keçirik.
Hollda Keyt üstümüzə cumur. O, qəzəblidir.
Оy, lazım deyil!..
– Ey, siz! Sizinlə danıĢmaq istəyirəm, – ən qəzəbli
səsiylə bağırır.
Əsəbi halda Kristiana baxıram. О, çiyinlərini çəkərək
hər Ģeyi zarafata salmaq istəyir. HeyrətlənmiĢ Karriki qonaq
otağının astanasında yalqız saxlayaraq yemək otağına
keçirik. Keyt qapını örtür və üzünü mənə tutur.
www.vivo-book.com
1067
– Bu nə zibildi? – kağız parçasını əlində yelləyir.
Heç nə anlamadan onu götürür və ani nəzər yetirirəm.
Ağzım quruyur. Lənət Ģeytana! Bu, elektron poçt vasitəsiylə
Kristianla müzakirə elədiyimiz müqavilə Ģərtləridir.
www.vivo-book.com
1068
22-ci fəsil
Qanım donur, rəngim solur, qorxu bədənimi bürüyür.
Ġxtiyarsız olaraq onunla Kristian arasında dururam.
– Nolub? – təəccüb və ehtiyatla Kristian soruĢur.
Cavab vermirəm. Ən yaxĢı rəfiqəmin bu addımı
atmasına inanmıram.
– Keyt! Bunun sənə dəxli yoxdur. Bu sənin iĢin deyil.
Mən qəzəblə ona baxıram, hiddət qorxumu sıradan
çıxarır. O hansı hədlə bu cür hoqqalardan çıxır? Həm də bu
gün. Kristianın ad günündə. Mənim reaksiyamdan
təəccüblənərək Keyt özünü itirmiĢ halda öz yaĢıl gözlərini
bərəldib.
– Аnа, bu nədi? – Kristian yenidən soruĢur, daha sərt
tonla.
www.vivo-book.com
1069
– Kristian, xahiĢ eləyirəm çölə çıx.
– Yox. Mənə göstər, – o, əlini uzadır və mən anlayıram
ki, mübahisə eləmək olmaz, səsi sərt və soyuq səslənir.
Həvəssiz Ģəkildə kağızı ona verirəm.
– O sənə neyləyib? – Keyt Kristiana əhəmiyyət
verməyərək soruĢur. О, həyəcanlıdır. Mən allanıram,
Ģüurumdan minlərlə erotik mənzərə keçir.
– Keyt, bunun sənə dəxli yoxdu, – səsimdəki pərtliyi
ört-basdır eləyə bilmirəm.
– Bunu hardan götürmüsən? – Kristian baĢını yana
əyərək soruĢur; sifətində heç bir ifadə yoxdur, amma səsi…
zalım olsa da, yumĢaqdır. Keyt qızarır.
– Əhəmiyyəti yoxdur, – onun daĢ baxıĢları tələsik izah
eləyir. – Bu vərəq pencəyin cibində idi, məncə, sənin
pencəyinin, Ananın yataq otağında