asılmıĢdı.
Kristianın qaynar baxıĢları altında Keyt sarsılıb, amma
rəfiqəm tez bir zamanda itirilmiĢ mövqelərini bərpa eləməyə
çalıĢır.
www.vivo-book.com
1070
Dar qırmızı paltar geyinmiĢ Keyt düĢmənçilik
mücəssəməsidir, həm də çox füsunkar görünür. O niyə
mənim asılqanımda eĢələnib? Adətən tərsinə olurdu....
– Bu haqda kiməsə demisən? – Kristianın səsi ipək
əlcək kimidir.
– Yox, əlbəttə, – Keyt bağırır.
Kristian baĢını tərpədir. О, sobaya sarı gedir. Biz
Keytlə sakitcə baxırıq, o, sobadan alıĢqanı götürüb məktubu
yandırır və sobaya atır. Kağız yavaĢ-yavaĢ yanaraq külə
dönür sükut yorucu olur.
– Hətta Eliota? – soruĢuram, yenidən diqqətimi Keytə
yönəldərək.
– Heç kimə, – qətiyyətlə Keyt bildirir və bu müddətdə
ilk dəfə incimiĢ və qayğılı görünür. – Аnа, mən, sadəcə,
bilmək istəyirdim ki, hər Ģey qaydasındadımı.
– Hər Ģey yaxĢıdı, Keyt. Yetərindən də artıq. Kristianla
hər Ģey qaydasındadı, bu isə keçmiĢdə qalmıĢ məsələdi.
XahiĢ eləyirəm unut.
– Unudum? – təəccüblənir. – Məgər bunu unutmaqmı
olar? O sənə neyləyib? – onun yaĢıl gözləri səmimi qayğıyla
doludur.
– Keyt, o mənə heç nə eləməyib. Düz sözümdü, hər Ģey
qaydasındadı.
О, qayğılı nəzərlə mənə baxır.
– Doğrudan?
Kristian məni qucaqlayıb bağrına basır, gözünü
Keytdən çəkmir.
– Ketrin, Аnа mənə ərə getməyə razılıq verib, – sakitcə
deyir o.
– Ərə getməyə! – Keyt cingildəyir və inamsız halda
gözlərini mənə bərəldir.
– Biz toy edəcəyik. Bu axĢam isə bunu elan eləyəcəyik,
– Kristian izah eləyir.
– Оy! – Keyt təəccübdən ağzı açıla qalır. – Аnа, səni
on altı gün yalqız qoydum, bu da nəticəsi? Hər Ģey elə
gözlənilməzdi ki. Dünən sənə deyəndə ki… – Dili tutulmuĢ
halda mənə baxır. – Bəs bununla bərabər elektron məktubu
necə anlayaq?
www.vivo-book.com
1072
– Heç cür, Keyt. Unut onu, xahiĢ eləyirəm. Mən onu
sevirəm, o da məni. Lazım deyil. Ad gününü və bu
axĢamımızı korlama, – pıçıldayıram.
О, gözlərini döyür, qəfildən gözlərində yaĢ peyda olur.
– Yox, nə danıĢırsan,