i arasından fısıldayır.
Yelena əlini qıpqırmızı qızarmıĢ yanağına apararaq bir
anlıq dəhĢətlə Qreysə baxır. Sonra sürətlə çevrilib otaqdan
çıxır, heç qapını da arxasınca bağlamır.
www.vivo-book.com
1095
Qreys yavaĢ-yavaĢ Kristiana sarı çevrilir və gərgin
sükut qalın yorğan kimi üstümüzə sərilir: Kristian və Qreys
bir-birinə baxırlar. Bir müddətdən sonra Qreys mənə deyir:
– Аnа, oğlumu sənə əmanət etməzdən əvvəl etiraz
eləmirsənsə, onunla bir neçə dəqiqə təklikdə danıĢım? – Səsi
sakit, xırıltılı və dəhĢətli dərəcədə hökmlüdür.
– Əlbəttə, – pıçıldayır və otaqdan tələsik çıxıram,
həyəcanla çiynimin üstündən geri baxaraq. Amma heç kim
mənə baxmır. Onlar bir-birinə baxaraq səssiz ünsiyyətlərini
davam etdirirlər.
Dəhlizdə ani olaraq özümü itirirəm. Ürəyim dəlicəsinə
döyünür, qanıb coĢub-daĢır… Ġçimdə təlaĢ baĢ qaldırır.
Lənət Ģeytana, bu, çox ağır idi və indi Qreysə çox Ģey
məlumdur. Bilmirəm o, Kristiana nə deyəcək. BaĢa düĢürəm
ki, bu düzgün deyil, amma qapıya sıxılır və qulaq asmağa
çalıĢıram.
– Bu üzün müddət sürüb, Kristian? – Qreysin səsi çox
astadır, güclə eĢidirəm.
Onun cavabı tamamilə eĢidilməzdir.
www.vivo-book.com
1096
– O vaxt neçə yaĢın vardı? – Qreys bunu inadla
soruĢur. – De görək bu baĢlayarkən neçə yaĢın vardı? –
Yenə də Kristianın cavabını eĢitmirəm.
– Hər Ģey qaydasındadı, Аnа?
Ros mənə müraciət eləyir.
– Hə. Normal. Çox sağ ol, mən…
– Mən çantamı götürmək istərdim. Siqaret lazımdı.
Hansısa anda düĢünürəm ki, bəlkə ona qoĢulum.
– Mən hamam otağına gedirəm.
Mən özümü ələ almalı, düĢüncələrimi ayırd etməli və
hər Ģeyi, eĢitdiklərimi və gördüklərimi nəzərdən
keçirməliyəm. Yuxarı – təklik üçün ən münasib yerdir.
Rosun qonaq otağına necə keçdiyinə baxır və dərhal ikinci
mərtəbəyə qalxıram, sonra üçüncüyə. Orada olmaq istədiyim
bir yer.
Kristianın uĢaq otağının qapısını açıb nəfəsimi dərərək
qapını arxamca bağlayıram. Onun çarpayısına sarı gedərək
çarpayıya sərilir və ağ rəngli tavana