sakitləĢdirici və ehtiraslandırıcı qoxudur.
Yanağını üzümə dayayıb və qoxusunu içinə çəkir.
www.vivo-book.com
1101
– BağıĢla ki, bütün bunlara dözməli oldun, – o,
günahkarcasına gülümsəyir.
– Sən təqsirkar deyilsən, Kristian. O niyə bura
gəlmiĢdi?
– Ailənin dostudu.
Mən Ģərh verməkdən çəkinirəm.
– Daha ailənin dostu deyil. Anan necədi?
– Anam indi mənə acıqlıdı. Mən dəhĢətli dərəcədə
Ģadam ki, burdasan və hər Ģey Ģadyanalığın ortasında baĢ
verib. Yoxsa vaxtı dəyiĢərdim bəlkə də.
– Belə pisdi bəyəm, hə?
О, baĢıyla təsdiqləyir, gözləri ciddidir və hiss edirəm
ki, o bu cür reaksiyadan təəccüblənib.
– Onu mühakimə eləyirsən? – Sakit və nəvaziĢli
danıĢıram.
О məni möhkəm qucaqlayır və deyəsən, cavab vermək
istəmir.
Nəhayət, mənfi mənada baĢını bulayır.
Aha! ÇıxıĢ tapıldı !..
– Bəlkə oturaq? – xahiĢ eləyirəm.
www.vivo-book.com
1102
– Əlbəttə. Burda?
BaĢımla təsdiqləyirəm və biz pillələrdə otururuq.
– Nə hiss eləyirsən? – soruĢur, narahatlıqla əlini sıxır
və kədərli, ciddi sifətinə baxıram.
O, köks ötürür.
– Özümü azad olmuĢ kimi hiss edirəm.
Kristian çiyinlərini çəkir, sonra özünün füsunkar,
qayğısız təbəssümü ilə gülümsəyir. Yaxın vaxtlarda baĢ
vermiĢ hadisələrdən yaranan ehtiyatlılıq və stress keçmiĢdə
qalır.
– Doğrudan? – sevinirəm. Ġlahi, buna görə hətta çilik-
çilik olmuĢ ĢüĢə üstündə diz üstə sürünməyə belə hazıram!
– ĠĢgüzar əlaqələrimizə son qoyuldu. Vəssalam.
Kədərlənirəm.
– Gözəllik salonlarını qapadacaqsan?
О fınxırır.
– Mən elə də qisasçı deyiləm, АnasteyĢa. Yox, onları
Yelenaya bağıĢlayacam. Axı ona çox borcluyam. Bazar
ertəsi hüquqĢünasımla danıĢaram.
www.vivo-book.com
1103
Sual dolu baxıĢlarla qaĢlarımı qaldırıram.
– Və daha heç bir missis Robinson?
О, dodaqlarını əyir və təbəssümlə baĢını bulayır.
– Hər Ģey keçmiĢdə qaldı.
– Heyf ki dostunu itirdin.
О, çiyinlərini çəkir, sonra gülümsəyir.
– Doğrudan, heyfsilənirsən?
– Yox, – utanaraq etiraf eləyirəm.
– Gedək, – o, ayağa qalxıb əlini mənə uzadır. –