qeyddi, vaxtında edildi, miss Stil. Gedək,
sənə bəzi Ģeyləri göstərmək istəyirəm.
Əlimdən tutaraq məni bütün evdən keçirərək mətbəxə
aparır, Karrik, Ġtan və Eliot burda ―Marines‖i müzakirə
edirlər, kokteyllərini içib yeməkdən qalan nə varsa,
mədələrinə ötürürlər.
– Gəzmək qərarına gəlmisiz? – biz fransız qapılarından
keçib çölə çıxarkən Eliot eyhamla dedi. Kristian ona
əhəmiyyət vermir. Karrik Eliota göz ağardır və susqun
qınamayla baĢını yelləyir.
Biz pillələrlə çəmənliyə qalxırıq. Tuflilərimi çıxarıram.
Körfəz üzərində asılmıĢ Ay parıldayır, suya saysız-hesabsız
boz çalarlar qatırdı. Uzaqda Sietlin iĢıqları sayrıĢır. Qayıq
anbarında iĢıqlar yanır, onların iĢığı Ayın soyuq Ģüaları
altında olsa da, hərarətlidir.
– Kristian, sabah kilsəyə getmək istəyirəm.
www.vivo-book.com
1107
– Nə?
– Sənin sağ-salamat qayıtmağınçün dua eləmiĢdim, sən
də qayıtdın. Bu eləyə biləcəyim yeganə Ģey idi.
– YaxĢı.
Bir müddət bir-birimizin əlindən tutaraq susqun halda
veyllənirik. Sonra mən bir Ģeyi xatırlayıram.
– Mənim fotolarımı neyləyəcəksən, Xosenin
çəkdiklərini?
– Məncə, onları yeni evimizdə assaq, yaxĢıdı.
– Evi almısan?
О, ayaq saxlayır və narahat halda deyir:
– Hə. Mənə elə gəldi ki, ev xoĢuna gəldi.
– Aha. Onu haçan almısan?
– Dünən səhər. Ġndi qərara gəlməliyik ki, onunla
neyləyək.
– Bircə dağıtma, xahiĢ eləyirəm. Elə gözəl evdi ki. Ona
yalnız səliqə-sahman lazımdı.
Kristian mənə baxaraq gülümsəyir.
www.vivo-book.com
1108
– YaxĢı. Eliotla danıĢaram. О, yaxĢı bir memar tanıyır,
Aspendəki evimin layihəsini cızan. Ola bilsin ki, evlərin
yenidənqurmasından da baĢı çıxır.
Qəfildən xatırlayıram ki, sonucu dəfə bu çəmənliklə
qayıq anbarına getmiĢdik. Onda da aylı gecəydi. Оy, bəlkə
elə anbara gedirik? Pıqqıltıyla gülürəm.
– Nə?
– Sonuncu dəfə burdan məni qayıq anbarına aparmağın
yadıma düĢdü.
Kristian gülür.
– Hə, çox əyləncəli idi. Ümumiyyətlə…
Qəfildən ayaq saxlayır və məni çiyninə atır. QıĢqırıb
ciyildəyirəm, gedəcəyimiz yer