r uzaqda deyil.
– Xatırladığım qədər, çox acıqlı idin.
– АnasteyĢa, mən həmiĢə acıqlıyam.
– Yox, həmiĢə olmur.
О, arxamı Ģapalaqlayaraq taxta qapı ağzında ayaq
saxlayır. Məni yerə qoyub əlləriylə baĢımı sıxır.
– Düzdü, daha hirslənmirəm.
www.vivo-book.com
1109
Əyilərək məni möhkəm öpür. ÖpüĢ bitənə yaxın güclə
nəfəs alıram, bədənim istəklə doludur.
Mənə baxır və evdən düĢən iĢığın nazik zolağında onun
ehtiraslandığını görürəm. Mənim ehtiraslı kiĢim, ağ, yaxud
qara cəngavər yox, sadəcə, kiĢi, gözəl, heç də əxlaqsız yox,
sevdiyim kiĢi. Əlimi uzadıb üzünü sığallayıram,
barmaqlarımla saçlarını darayıb ovcumu yanağında
gəzdirdim, sonra Ģəhadət barmağımla dodağına toxundum.
О sakitləĢdi.
– Ġçəridə sənə bəzi Ģeylər göstərmək istəyirəm, –
deyərək qapını açdı.
Fluoressent lampaların kəskin iĢığı iri ölçülü motorlu
kateri iĢıqlandırır. О, qara sularda yavaĢca silkələnir. Onun
yanında daha bir avarlı qayıq var.
– Gedək.
Kristian əlimdən tutaraq taxta pillələrlə yuxarı aparır.
Qapını açıb məni irəli buraxaraq kənara çəkilir.
www.vivo-book.com
1110
Heyrətdən ağzım açıla qalır. Çardağı tanımaq mümkün
deyil. Bura çiçəklə doludur… hər yerdə ancaq çiçək var.
Kimsə sehrli buduar yaradıb, çiçəklənən çəmənliyin incə
iĢıq saçan Milad iĢıqları və miniatür fənərlərlə birləĢməsi.
BaĢımı Kristiana sarı çevirirəm. Müəmmalı ifadəylə
mənə baxır.
– Axı sən idin eĢqdən, gül-çiçəkdən dəm vuran, –
çiyinlərini çəkərək mızıldanır.
Gözlərimə inanmıram.
– Qəlbim sinəmdədi… – Bu an o, əlini otağa sarı
tuĢlayıb yelləyir.
– …gül-çiçəksə burda, – onun yerinə sözünü
tamamlayıram. – Kristian, bu, çox gözəldi.
Daha nə deyəcəyimi bilmirəm. Ürəyim dəlicəsinə
döyünür, gözlərim yaĢla dolub.
О məni çəkib otağın içinə salır və özümə gəlməyə
macal tapmamıĢ bir dizi üstə çökür. Aman Tanrım, heç
gözləməzdim!..
www.vivo-book.com
1111
Pencəyinin içəri cibindən üzüyü çıxarır və altdan
yuxarı mənə baxır. Ġndi gözləri parlaq boz rəngdə idi,
baĢdan-ayağa xoĢ duyğular