çəkdi.
– Siz həmiĢəki kimi gözlənilməzsiniz, miss Stil, –
geriyə çəkilərək mənə baxdı; gözlərində gülüĢ qaynayırdı. –
Məni içəri dəvət edəcəksən? Yoxsa sahibkar və istehlakçı
kimi ağlıma gələn istənilən Ģeyi almaq üçün amerikalı
vətəndaĢa məxsus demokratik hüququnu
gerçəkləĢdirməkdən ötrü çıxıb gedim?
– Bu haqda doktor Flinnlə söhbət eləmisən?
О güldü.
– Məni içəri buraxacaqsan, ya yox?
Mən qaĢlarımı çatıb dodağımı diĢlədim, amma sonra
gülümsəyib qapını açdım. Kristian çevrilib Teylora əl
yellədi və ―Audi‖ çıxıb getdi.
Mənzilimdə Kristian özünü necə də qəribə aparırdı.
Elə bil bura ona dar gəlirdi.
www.vivo-book.com
122
Mən hələ hirsliydim, onun fəallığı isə sərhəd tanımırdı.
Ġndi baĢa düĢürdüm ki, o, SĠP-dəki elektron poçtumun
izlənməsini haradan bilir. Hər halda o, SĠP haqda məndən
çox bilirdi. Bu fikir məni sevindirmədi.
Nə edə bilərdim? Məni himayə eləmək nəyinə lazım
idi? Tanrıya Ģükür ki, böyük adam idim, ya da ona bənzər.
Onu buna necə inandıraydım?
Sifətinə baxırdım, o isə qəfəsdəki pələngtək otaqda
gəziĢirdi. Və hirsim soyudu. Onu burda, evimdə görmək
mənə çox xoĢ idi, axı hələ dünən axĢam onunla biryolluq
ayrılmıĢdıq. XoĢdur nə idi! Mən onu sevirdim və qəlbim
fərəhlə dolub daĢırdı. Kristian otağa göz gəzdirərək, yaĢayıĢ
məskənimi dəyərləndirirdi.
– YaxĢı mənzildi.
– Bu mənzili Keytçün valideynləri alıb.
О, dalğın halda baĢını tərpətdi, özünəarxayın baxıĢı
mənə zillənmiĢdi.
– Ee… nəsə içmək istəyirsən? – mızıldandım, qızararaq
və narahatlıqla.
www.vivo-book.com
123
– Yox, çox sağ ol, АnasteyĢa, – gözləri tündləĢmiĢdi.
Niyə narahat idim?
– Nəylə məĢğul olmaq istəyirsən, АnasteyĢa? – o,
sakitcə soruĢdu və mənə doğru addımladı – vəhĢi,
əhliləĢdirilməmiĢ pələng. Və sakitcə əlavə etdi: – Mən nə
istədiyi bilirəm.
Geriyə addımladım, ―mətbəx adacığı‖na dirənənə
qədər.
– Nə olursa-olsun, sənə əsəbiləĢmiĢəm.
– Bilirəm.
О gülümsəyirdi, əyri, təqsirkarcasına və əriyirdim…
Hə, ola bilsin ki, tam yox, amma bir qədər