r yumĢalmıĢdım.
– Yemək istəyirsən? – soruĢdum.
О, astaca baĢıyla təsdiqlədi.
– Hə. Səni, – mırıldadı.
QurĢağımdan aĢağıda hər nə vardısa, yəni ondan aĢağı,
Ģirin əzginliyə bələnmiĢdi. Məni bircə səsin özü belə
www.vivo-book.com
124
ehtiraslandırırdı, buna baxıĢı da əlavə etsəydik, ac-yalavac,
acgöz – səni elə bu dəqiqə istəyirəm… – aman Tanrım!
O, qarĢımda dayanıb, toxunmadan mənə baxırdı və
hündürboy olduğu üçün yuxarıdan aĢağı baxıĢlarını
gözümün içinə zilləmiĢdi. Mən onun bədəninin yaydığı
hərarətə bələnmiĢdim. Bütün varlığımla alıĢıb yanırdım,
ayaqlarım yerdən üzülürdü, bədənimə dolmuĢ ehtirasdan
nəĢələnmiĢdim. Onu istəyirdim.
– Bu gün bir Ģey yemisən? – mızıldandı.
– Qəlyanaltı vaxtı sendviç, – pıçıldadım. Ġndi yemək
haqda heç danıĢmaq istəmirdim.
О, gözlərini qıydı.
– Yemək lazımdır.
– Düz sözümdü, indi istəmirəm… yemək.
– Bəs nə istəyirsiniz, miss Stil?
– Yəqin ki, hiss eləyirsiniz, mister Qrey.
О əyildi və yenə də fikirləĢdim ki, məni öpəcək.
Amma yox.
– Səni öpməyimi istəyirsən, АnasteyĢa? – qulağıma
pıçıldadı.
www.vivo-book.com
125
– Hə, – nəfəsimi buraxaraq dedim.
– Haranı?
– Hər yeri.
– Konkret de. Axı sənə demiĢəm, bunu məndən xahiĢ
etməyənə, yaxud özün nə eləməli olduğumu deməyənə
qədər sənə toxunmayacam.
Bütünlüklə ərimiĢdim; o, cığallıq edirdi.
– XahiĢ edirəm, – pıçıldadım.
– XahiĢ edirəm nə?
– Mənə toxun.
– Harana, balaca?
О, adamı yoldan çıxaracaq dərəcədə yaxın dayanmıĢdı,
onun ətri ağlımı baĢımdan alırdı. Əlimi uzatdım, o isə dərhal
geri çəkildi.
– Yox, yox! – Gözlərində qəfil həyəcan peyda oldu.
– Nə? – ―Yox… qayıt…‖
– Yox, – o baĢını yellədi.
– Heç? – Səsimdəki kədərdən xilas ola bilmirdim.
О, qərarsız halda mənə baxırdı və onun
qətiyyətsizliyindən cəsarətlənib yaxınlaĢdım. Kristian geri
www.vivo-book.com
126
çəkildi, özünümüdafiə üçün əllərini önə qoyaraq. Amma
gülümsəyirdi.
– Bax, Ana, – bu xəbərdarlıq idi və o, məyus halda
saçlarını sığallayırdı.
– Axı hərdən buna qarĢı olmursan, –