ç vaxt.
Gülümsədim.
– Gülməlidir?
– Sən demə, elə Ģeylər varmıĢ ki, mən eləyə bilirəm,
sən yox. RazılaĢ, Kristian, bu gülməlidir. Bax, göstərim necə
eləmək lazımdır.
Çiynimlə ona qısıldım. O, kənara çəkildi. Daxili
ilahəm Kristianın bu hərəkətini yaddaĢına yazırdı.
www.vivo-book.com
134
– Bax belə, – bibəri iki yerə böldüm və səylə
toxumlardan təmizlədim.
– Hm, sən demə, hər Ģey bu qədər sadəymiĢ, – o
heyrətləndi.
– Sənin çətinliyin olmamalıdı, – kinayəylə dedim.
О, uzun-uzadı mənə baxıb sonra iĢə baĢladı, mənsə
toyuq ətini kiçik kublar Ģəklində doğramağa davam elədim.
О, bibəri saman çöpü kimi tutur, asta-asta və səylə
doğrayırdı. Ohooo, belə getsə bütün gecəni ocaqbaĢında
eĢələnəcəkdik!
Əllərimi yaxalayıb qab-qacağın arasında tavanı,
habelə, zeytun yağını və s. lazımi Ģeyləri axtarırdım. Əlüstü
Kristiana toxunmağa çalıĢırdım, ya ombamla, ya əlimlə, ya
da kürəyimlə. Sanki təsadüfən. Asta, demək olar ki, xəfif
toxunuĢlar. Və hər dəfə o, bu toxunuĢlara reaksiya vermirdi
və hələ də ilk bibəri doğramaqla məĢğul idi.
– Mən bilirəm neyləmək lazımdı, АnasteyĢa, – qaĢ-
qabaqla mızıldandı.
– Deyəsən, bu, Ģam yeməyinin hazırlanması adlanır, –
günahsız görkəmlə cavab verdim.
www.vivo-book.com
135
BaĢqa bir bıçaqdan yapıĢıb Kristianın yanında
dayandım: sarımsağı, Ģalot soğanını və yaĢıl lobyaları
təmizləyib doğradım. Və yenidən, sanki təsadüfən ona
toxundum.
– Əldən zirəksən, – donquldandı və ikinci bibəri
doğramağa baĢladı.
– Zirəkəm? – kirpiklərim qalxdı. – Çoxillik təcrübəm
var. – Yenidən ona sürtündüm, bu dəfə ombamla.
– АnasteyĢa, əgər bu fırıldaq fəndi bir daha eləsən,
sənin iĢini elə burda, mətbəx döĢəməsində bitirəcəm.
Aha, iĢə yaradı!
– Əvvəlcə sən bunu məndən xahiĢ eləməlisən.
– Bu təhdiddir?
– Ola bilər.
О, bıçağı taxtaya qoydu və yavaĢ-yavaĢ mənə sarı
çevrildi. Gözləri od saçırdı. Əlini mənə tərəf uzatdı və qazı
söndürdü. Tavadakı yağ daha cızıldamırdı.
– Deyəsən, yeməyi bir az gec yeməli olacağıq.