nədi? Bilmirəm.
Ġntizarla gözləyirəm.
www.vivo-book.com
147
– Məni atma, – o gözlərimə baxır, dərinliyinədək və
ciddi tərzdə.
– YaxĢı, – pıçıldayır və gülümsəyirəm. Onun cavab
təbəssümü ecazkardır; rahatlanma, fərəh və uĢaq heyranlığı
füsunkar bir nöqtədə birləĢir və o, ən soyuq qəlbi belə
yumĢaltmaq gücündədir. – Ayped üçün sağ ol.
– Çox sevinirəm ki, o, xoĢuna gəlib, АnasteyĢa.
– Seçimdəki ən sevimli mahnın hansıdır?
– Hə, bu mənim sirrimdir, – o gülümsəyir. – Gedək,
qızcığaz! Mənə yemək hazırla. Acından ölürəm.
О, çarpayıdan atılaraq məni özüylə aparır.
– Qızcığaz? – gülürəm.
– Qızcığaz. Tez mənə yemək ver, zəhmət olmasa.
– Hə, bir halda ki, belə xahiĢ eləyirsiniz, ser, dərhal iĢə
baĢlayıram.
Yerimdən durarkən balıĢın tərpədirəm. BalıĢın altından
―Çarli Tanqo‖ yazılı Ģar çıxır. Kristian onu əlinə götürür və
qayğılı halda mənə baxır.
www.vivo-book.com
148
– Bu mənim Ģarımdır, – deyirəm, xələti geyinir və
qurĢağı bağlayıram (Lənət Ģeytana… bu Ģar hardan çıxdı
belə qəfil?).
– Sənin yatağında?
– Hə, – qızarıram. – O mənimlə gecələyib.
– XoĢbəxt ―Çarli Tanqo‖, – Kristian təəccüblənir. Onun
simasında geniĢ təbəssüm peyda olur, o qulağından bu
qulağınadək.
Hə, Qrey, mən sentimental qızcığazam, çünki səni
sevirəm.
– Bu mənim Ģarımdır, – təkrarlayır, çevrilir və mətbəxə
gedirəm.
Biz Kristianla Ġran xalçası üstündə oturmuĢuq,
çubuqlarla ağ çini qablardan içinə toyuq əti qarıĢdırılmıĢ
əriĢtə yeyir və soyudulmuĢ ağ ―Pino Qrico‖ Ģərabı içirik.
Kristian kürəyini divana söykəyir, ayaqlarını qabağa uzadır.
Əynində cins Ģalvar və köynək var. Vəssalam. Otağın uzaq
küncündə aypedimdən ―Buena Vista soĢal klab‖ın musiqisi
yayılır.
www.vivo-book.com
149
– Ləzzətlidi, – çubuqları sürətlə hərəkət etdirərək
yeməyi tərifləyir.
Mən onunla yanaĢı oturmuĢam, ayaqlarımı yığmıĢam,
acgözlüklə yeyirəm, qəfildən dərk edirəm ki, necə də
acmıĢam və onun çılpaq pəncələrimlə tamaĢa eləyirəm.
– Adətən, yeməyi mən biĢirirəm. Keyt mətbəx iĢlərinə
baĢ