– Təəccüblüdü, sadə vanilli dondurma
necə də dadlı olarmıĢ. – Hiyləgər baxıĢ mənə baxır. –
Dadmaq istəyirsən?
Üstümdə oturub və dondurmanı dadır: gənc, qayğısız,
gözləri nəĢəli, siması nur saçır. Mənimlə neyləmək istəyir?
Ürkək halda baĢımı tərpədirəm, sanki danıĢa bilmirəm.
QaĢıqla yenə dondurma siyirib mənə uzadır. Ağzımı
açıram, osa dondurmanı öz ağzına qoyub udur.
www.vivo-book.com
159
– Çox dadlıdı, bölüĢə bilmərəm, – əyri təbəssümlə
deyir.
– Ey! – etiraz eləyirəm.
– Miss Stil, vanil dondurmanı xoĢlayırsınız?
– Hə, – süni qəzəblə deyirəm və uğursuz halda onu
üstümdən düĢürməyə cəhd eləyirəm.
О gülür.
– Bax a, hirslənirik! Sənin yerində olsaydım, bundan
çəkinərdim.
– Dondurma istəyirəm!
– YaxĢı, miss Stil, axı bu gün məni sevindirmiĢsiniz, –
o, dondurmayla dolu qaĢığı dodaqlarıma yaxınlaĢdırır və
mənə yemək imkanı verir.
Mən də gülmək istəyirəm. О, ürəkdən Ģənlənir və
nəĢəli kefi yoluxdurucudur. Kristian qabdan bir az da
dondurma siyirib mənə uzadır, sonra yenə… YaxĢı, bəsdir.
– Aha, səni bu cür yedizdirmək olar – icbari
yedizdirməylə. Bunu nəzərə almaq lazımdır.
Daha bir qaĢıq dondurma siyirir və mənə təklif eləyir.
Bu dəfə dodaqlarımı kip birləĢdirir və baĢımı bulayıram.
www.vivo-book.com
160
Onda Kristian gözləyir, qaĢığı baĢım üzərində tutaraq.
Əriyən dondurma boğazıma, körpücük sümüklərinə
damcılayır. О, yavaĢ-yavaĢ damcıları yalayır. Bədənim
Ģəhvətlə dolur.
– Hmm. Miss Stil, sən demə, dondurma belə daha
dadlıdır.
Qeyzlə əllərimi çıxarmağa çalıĢıram; çarpayı
xoĢagəlməz formada cırıldayır, mənimsə vecimə deyil:
ehtirasdan alıĢıb yanıram, Ģəhvət məni yeyib bitirir. О, daha
bir qaĢıq dondurma siyirir və ərimiĢ kütləni döĢlərimə tökür.
Sonra qaĢıqla hər bir döĢümü və gilələrini bulaĢdırır.
Оy… soyuqdu! Dondurmadan gilələr gərilir.
– Soyuqdu? – Kristian mərhəmətlə soruĢur və yenidən
kremi üstümdən yalayır. Dodaqları soyuq vanil kütləyə
baxanda mənə isti görünür.
Bu, iĢgəncədir. Dondurma əriyir və öz