bütövlüklə onun…
– Hə, balaca, bir az da, – qıcırdılmıĢ diĢləri arasından
bağırır və bundan sonra sehrbazın Ģəyirdi kimi partlayıram
və hər ikimiz ecazkar aqoniyaya bələnirik.
Onun qolları arasındayam, yapıĢqan mələfə üstündə
uzanmıĢam. Kristian sinəsini və qarnını kürəyimə dayayıb
və burnu saçlarımın arasına batıb.
– Sənə olan məhəbbətim məni qorxudur, –
pıçıldayıram.
www.vivo-book.com
166
– Elə mən də, – sakitcə deyir o.
– Birdən məni atsan? – Bu haqda fikirləĢmək belə
ürküdücüdür.
– Heç yerə itən deyiləm, АnasteyĢa. Məncə, səndən heç
vaxt doysa bilməyəcəm.
Çevrilib ona baxıram. Kristianın siması ciddi və
səmimidir. Ġncə tərzdə onu öpürəm. О gülümsəyir və bir
ovuc telimi qulağımın arxasına keçirir.
– DalaĢmamıza, ayrılmağımıza qədər hələ heç vaxt
belə pis olmamıĢdım, АnasteyĢa. Mən nə desən edərəm,
dağları yerindən oynadaram, bircə o dəfəki kimi yenidən
əzab çəkməyim.
Onun sözlərində qüssə və hətta heyrət var.
Yenidən Kristianı öpürəm. NəĢəli əhvalımızı yerinə
qaytarmaq istəyirəm. Mənim yerimə bunu Kristian edir.
– Sabah mənimlə atamın yanına, təntənəli yay
qəbuluna gedərsən? Bu, illik xeyriyyə aksiyasıdır. Mən artıq
söz vermiĢəm ki, gələcəm.
Gülümsəyirəm, azca gözlənilməz utancaqlıq duyuram.
www.vivo-book.com
167
– Əlbəttə, gedərəm. – ―Ah, lənət Ģeytana! Geyməyə heç
bir mərasim paltarım yoxdur‖.
– Sənə nooldu?
– Heç, elə-belə.
– De görək, – inad edir.
– Ora geyməyə bir Ģeyim yoxdur.
Kristian azca qaĢ-qabağını tökür.
– Xətrinə dəyməsin və hirslənmə, amma səninçün
aldıqlarım Ģeylər evimdə qalmaqdadır. Əminəm, orda
səninçün bir cüt paltar tapılar.
Narazı halda dodaqlarımı ĢiĢirirəm.
– Ola bilməz?
Amma bu gün mübahisə eləmək istəmirəm. YaxĢı olar
ki, duĢ qəbul eləyim.
Mənə oxĢar qız SĠP-in qarĢısında durub. Mat
qalmalıdır. Elə bil bir almanı yarı bölüblər. Sanki bu
mənəm, solğun və pinti, ölçümə uyğun olmayan paltarda,
dayanıb baxıram ona, baĢqasına, sapsağlam və həyatdan razı
qıza.
www.vivo-book.com
168
– Səndə