ə məndə olmayan nə var ki? – ondan soruĢuram.
Narahatlığım qorxuya çevrilir.
– Sən kimsən?
– Mən? Mən heç kim… Bəs sən kimsən? Sən də heç
kim?
– Onda səninlə eyniyik, amma heç kimə demə, оnlar
bizi qovarlar, baĢa düĢürsən?..
Qız gülümsəyir; acıqlı sima yavaĢ-yavaĢ bütün üzünə
yayılır. Bu o qədər ürküdücüdür ki, mən ixtiyarsız olaraq
qıĢqırıram.
– Sənə noolub, Аnа? – Kristian çiynimdən tutaraq məni
silkələyir.
Harda olduğumu o dəm anlamıram. Evdəyəm,
qaranlıqda, Kristianla yataqda… BaĢımı yelləyirəm ki,
tamamilə yuxudan oyanım.
– Hə, özünə gəldinmi? Pis yuxu görmüsən.
– А-а.
О, lampanı yandırır və biz solğun iĢıq üstümüzə axır.
Kristian qayğılı simasıyla mənə baxır.
– O qız, – pıçıldayıram.
www.vivo-book.com
169
– Nə, nə? Hansı qız? – mərhəmətlə maraqlanır.
– Bu gün iĢdən çıxarkən SĠP-in yanında bir qız
dayanmıĢdı. О düz mənim kimi idi… doğrudur, o qədər də
yox.
Kristianın donub qalır və lampanın iĢığı daha parlaq
olduqda görürəm ki, onun sifəti kül rəngindədir. О, yataqda
oturur və üzünü məndən kənarda qoyur.
– Bu nə vaxt olub?
– Bu gün axĢam, mən iĢdən çıxarkən, – təkrarlayıram.
– Sən onu tanıyırsan?
– Hə, – əlini kəkilinə çəkir.
– O qız kim idi?
Kristian susur. Ağzı kim sıxılıb.
– O qız kimdir? – inad edirəm. – De!
– Leyla.
Boğazımdakı qomu uduram. Onun keçmiĢ köləsi!
Kristianın bunu əvvəllər də mənə dediyini xatırlayıram.
Qəfildən görürəm ki, o çox gərilib. Onunla nəsə baĢ verir.
www.vivo-book.com
170
– ―Toksik‖i1
pleyerə yazmıĢ qız?
Kristian həyəcanla mənə baxır.
– Hə. O sənə nəsə dedi?
– Dedi ki, ―Səndə məndə olmayan nə var ki?‖. Mən
soruĢanda ki, kimsən, dedi ki, ―Heç kim‖.
Kristian gözlərini qapadır, sanki ağrı çəkir. Nə baĢ
verib? O qız onun üçün hansı əhəmiyyətə malikdir?
Bədənim adrenalinlə dolub-daĢır, hətta tüklərim
tərpənir. О qız Kristian üçün çox əzizdir? Bəlkə Kristian
onsuz əzab çəkir? Onun keçmiĢini elə pis bilirəm ki… hm,
əlaqələrini? Maraqlarını? Ola bilsin, onlar müqavilə
imzalayıblar,