: АnasteyĢa Stil
Mövzu: Sabah
Tarix: 8 iyun 2011-ci il. 14.38
Kimə: Kristian Qrey
―Onda görüşənədək”.
Anasteyşa Stil,
Cek Haydın katibi, redaktorun, SİP
Ġlahi, tezliklə Kristianı görəcəkdim! Bu beĢ gündə ilk
dəfə əhvalım azacıq yaxĢılaĢırdı. Özümə onun barəsində
açıq düĢünmək izni vermiĢdim.
www.vivo-book.com
21
Məndən ötrü darıxmıĢdımı? Güman ki, mənim qədər
deyil. Bəlkə o özünə yeni itaətkar oyuncaq tapıb? Fikrin özü
o qədər dözülməz idi ki, dərhal ağlımdan çıxardım. Qalaqqalaq
yığılmıĢ poçta baxdım, məktubları qruplaĢdırdım və
Kristianı beynimdən çıxarmağa çalıĢdım.
Bu axĢam mən yataqda hey qurcalanırdım, yatmağa
çalıĢırdım və son günlərdə ağlamırdım.
Onu atıb gedərkən Kristianın əzabdan əyilmiĢ siması
gözümün önünə gəlirdi. Xatırlayıram, o məni buraxmaq
istəmirdi, bax, bu qəribədir. Hər Ģey dalana dirənmiĢdisə, axı
niyə qalmalıydım? Hər birimiz üçün maneə vardı: mənə –
ağrı qorxusu, bəs ona? Sevgi?
Böyrü üstə çevrildim və balıĢı qucaqladım. Qəlbim
hüdudsuz qüssəylə dolu idi. O düĢünürdü ki, sevgiyə layiq
deyil. Niyə? Bəlkə səbəb uĢaqlığında gizlənirdi? Anasında,
o Ģortu fahiĢədə? Bu sayaq fikirlər məni uzun-uzadı
incidirdi, ta ki narahat mürgüyə gedənədək.
Gün saqqız kimi uzanırdı, Cek isə mənə qarĢı yaman
diqqətli davranırdı. ġübhəm var idi; ola bilsin ki, hər Ģey
www.vivo-book.com
22
Keytin qarderobundan götürdüyüm (mənə verdiyi) gavalı
rəngli don və qara, hündürdaban ayaqqabılarla bağlı idi.
Amma bu məni narahat eləmirdi. Ġlk maaĢımda mütləq
özümə layiqli bir Ģey alacaqdım. Don əynimə rahat, gen-bol
otururdu, amma özümü elə göstərirdim ki, guya bu,
düĢünülmüĢ bir Ģeydir.
Nəhayət, əqrəblər altının yarısını göstərirdi. Ürəyim
dəlicəsinə döyünə-döyünə gödəkcəmi geyinib çantamı
götürdüm. Ġndi onu görəcəkdim!
– GörüĢə gedirsən? – masamın yanından çıxıĢa tərəf
gedərkən Cek soruĢdu.
– Hə. Yox. Elə deyil.
O, qaĢlarını qaldırdı. Üzündən açıqcasına maraq
oxunurdu.
– Boyfrend?
Xəcalətdən qızardım.
– Yox, sadəcə, dost.