, sanki
lotereya udub, hərgah yüzə-yüz həyatında bircə dəfədə olsun
lotereya bileti almayıb: çünki ehtiyacı olmayıb.
– Hə, ilahi, əgər bu səni sevindirirsə, – gülümsəyirəm.
О məni daha möhkəm qucaqlayır və yanağımdan öpür.
– Heç təsəvvürünə də gətirə bilməzsən ki nə qədər, –
pıçıldayır. – Hə, bu gün nəylə məĢğul olacağıq?
О, burnuyla saçlarıma dirənir və bədənim ürpənir.
www.vivo-book.com
183
– Bu gün saçımı kəsdirmək istəyirdim, üstəlik, hmm,
çeki nağdlaĢdırmalı və maĢın almalıyam.
– А, tamamilə unutmuĢam! – qəfildən yadına gəlir və
dodağını diĢləyir. Sonra əlini cibinə atır və ―Audi‖nin
açarını çıxarır.
– MaĢın burdadı, – sakitcə deyir.
– Necə yəni burdadı? – acıqlı halda soruĢuram.
Lənət olsun! Hirsliyəm. Bu nə həddir!
– Teylor dünən gətirib.
Ağzımı açıram, qapadıram və hərəkətləri iki dəfə
təkrarlayıram, amma nəsə deməyə gücüm çatmır. О, maĢını
mənə qaytarır. Lənət Ģeytana! Niyə bu ağlıma gəlməyib?
Noolar, bu oyunda iki oyunçu var. Cins Ģalvarımın arxa
cibinə əl atıram və içində çek olan zərfi çıxarıram.
– Bu da sənin çekin.
Kristian heyrətlə mənə baxır, sonra özünün verdiyi
zərfi tanıyaraq ovuclarını yuxarı qaldırır və geriyə
addımlayır.
– Yox, yox. Bu sənin pullarındı.
www.vivo-book.com
184
– Yox, mənim deyil. Mən maĢını səndən satın almaq
istəyirəm.
Sifətinin ifadəsi anidən dəyiĢir. Qəzəb aydın Ģəkildə
oxunur, hə, qəzəb.
– Yox, AnasteyĢa. Bu sənin pulun, sənin maĢınındı, –
acıqlı halda bildirir.
– Yox, Kristian. Pul mənim, maĢın sənindi. MaĢını
səndən satın alıram.
– Bu maĢını səni təhsilini baĢa vurman münasibətilə
hədiyyə eləmiĢəm.
– Əgər mənə qələm bağıĢlasaydın, bu normal hədiyyə
olardı. ―Audi‖ isə baĢqa məsələ.
– Sən, doğrudan da mənimlə bəhsə girmək istəyirsən?
– Yox.
– Di yaxĢı, bu da açarlar, götür! – Komodun üstünə
qoyur.
– Mən bunu nəzərdə tutmurdum!
– Müzakirəni bitir, АnasteyĢa. Səbir kasamı daĢdırma.
www.vivo-book.com
185
QaĢ-qabaqlı halda ona baxıram, sonra ağlım yerinə
gəlir. Zərfi götürərək