KeçmiĢ boyfrend.
– Аnа, gəl sabah iĢdən sonra harasa gedək. Ġlk həftəni
əla iĢləmisən. Bunu qeyd eləmək lazımdır.
www.vivo-book.com
23
Cek gülümsədi və onun siması bir anlıq bəlli olmayan
ifadə aldı. Azacıq özümü itirdim. O, əllərini cibinə salaraq
ikiqat qapılardan keçdi. Arxasınca kədərlə baxırdım.
Müdirlə içki içmək ədəbli idimi? BaĢımı yellədim. Hələ
Kristian Qreylə axĢamı yola vermək lazım idi. Bunu
bacaracaqdımmı?
Tualetə dəydim, özümü qaydaya salmalıydım. Böyük
güzgünün qarĢısında dayandım, uzun-uzadı və tərəddüdlə
üzümə baxdım. Sifətim həmiĢəki kimi solğun idi, iri
gözlərimin altında da qara ləkələr var idi. Kəsəsi,
görünüĢüm əzgin və qorxunc idi. Eh, heyf ki, kosmetikadan
istifadə eləyə bilmirdim! Kirpiklərimi rənglədim, gözlərimin
altını və yanaqlarımı yüngülcə Ģapalaqladım ki, bir qədər
qızarsın. Saçlarımı darayıb düzən verdim ki, kürəyimdə
qəĢəngcə sürüĢsün. Dərindən nəfəs aldım: hə, indi elə də pis
deyildim.
Getdikcə daha çox həyəcanlanaraq təbəssümlə
vestibülə doğru addımladım, qəbul otağında oturmuĢ Klerə
əl yellədim. Deyəsən, onunla tezliklə dostlaĢacaqdıq. ÇıxıĢın
www.vivo-book.com
24
astanasında Cek Elizabetlə söhbət edirdi. Üzündə fərəhli
təbəssümlə, mənimçün qapı açmağa tələsirdi.
– Yalnız səndən sonra, Аnа, – donquldandı.
– Çox sağ olun, – utanaraq gülümsədim.
Səkidə məni Teylor gözləyirdi. О, avtomobilin arxa
qapısını mənimçün açdı. Tərəddüdlə çevrilib Cekə sarı
baxdım, o mənim arxamca çölə çıxmıĢdı, müdirim isə
narahatlıqla ―Аudi SUV‖-una nəzər yetirirdi.
YaxınlaĢıb arxa oturacaqda əyləĢdim. Orda isə o
oturmuĢdu – Kristian Qrey; boz kostyumda, qalstuksuz, ağ
köynəyinin yaxası açıq. Boz gözlər iĢıq saçırdı.
Anidən ağzım qurudu. О, əla görünürdü, amma
nədənsə mənə baxarkən üz-gözünü turĢutdu. Niyə?
– Sonuncu dəfə nə vaxt yemək yemisən? – Teylor
qapını örtərkən o, acıqlı halda məndən soruĢdu.
Suala bax!
– XoĢ gördük, Kristian. Hə, mən də səni görməyimə
Ģadam.
– Nala-mıxa vurma. Cavab ver, – onun