zəkalı
hərəkətdir. Görəsən, bu dəfə də mister Hiyləgər cavablardan
yayınacaq?
– Öz kölələrini bu salona gətirmisən? – sərt Ģəkildə
maraqlanıram.
– Bəzilərini gətirmiĢəm, – sakitcə cavab verir.
– Leylanı da?
– Hə.
– Axı salon yeni görünür.
– Təmiri bu yaxınlarda bitirmiĢəm.
– Aydındı. Deməli, missis Robinson sənin bütün
kölələrinlə üzləĢib?
– Hə.
– Оnlar missis Robinson barədə bir Ģey bilirdi?
– Yox. Heç biri. Ancaq sən.
www.vivo-book.com
201
– Amma mən kölə deyiləm.
– Yox, əlbəttə.
Ayaq saxlayıram və üzümü ona çevirirəm. Onun geniĢ
açılmıĢ gözlərindən qorxu oxunurdu.
– Doğrudanmı sən bunun nə qədər iyrənc olduğunu
anlamırsan? – Səsim qəzəbdən və hiddətdən titrəyir.
– Hə. BağıĢla, – və o, üzünə peĢmançılıq ifadəsi verir
(necə də nəzakətlidir!).
– Saçımı kəsdirmək istəyirəm, mümkünsə
əməkdaĢlarının, ya da müĢtərilərinin olmadığı yerdə.
О, xəstəhal tərzdə üzünü qırıĢdırır.
– Hə, mən getməli oldum. Hələlik.
– Sən məndən qaçmırsan, eləmi? Yox?
– Yox. Mən, lənət Ģeytana, sadəcə, saçımı kəsdirmək
istəyirəm. Hardasa. Mən bərbər kürsüsünə oturmaq
istəyirəm, gözlərimi yumub bütün bu sənin yol yoldaĢın olan
zəhrimarı unutmaq istəyirəm.
О, ovcuyla saçına sığal çəkir.
– Mən Frankonu evinə göndərə bilərəm, – o, sakitcə
təklif eləyir.
www.vivo-book.com
202
– Yelena çox cazibədardır.
– Hə, düzdür, – həvəssiz razılaĢır.
– Ġndi ərdədi?
– Yox. Artıq beĢ ildi ki, boĢanıb.
– Niyə bir yerdə deyilsiniz?
– Çünki hər Ģey keçmiĢdə qalıb. Bunu sənə demiĢəm.
Qəfildən alnını qırıĢdırır, barmağını yuxarı qaldırır,
sonra cibindən ―blekberi‖ni çıxarır. Doğrudan da, telefon
vibrasiya edir: zəngi eĢitməmiĢəm.
– Hə, Uelç, – qıĢqırır və məlumatı dinləyir. Ġkinci
avenyuda dayanmıĢıq. Mən cavan incə yarpaqlı pöhrəliyə
baxıram.
Yanımızdan ötən adamlarIn üzündən Ģənbə qayğıları
yağır. Sözsüz, onlar öz Ģəxsi xəyallarını düĢünürlər.
Maraqlıdır, deyə fikirləĢirəm, bu faciələrin sırasına qaçmıĢ
kölə qız, adamın ağlını baĢından alan eks-dominant qadın