saçımı
kəsdirmək istəyirəm! – qıĢqırıram, yalnız saç kəsimində
fikrimi cəmləĢdirmək istəyirəm…
О, yenə də cibindən smartfonu çıxarır və nömrəni yığır.
– Qreta, bu, Kristian Qreydir. Qoy Franko bir saatdan
sonra evimə gəlsin. Missis Linkolna çatdır… YaxĢı. – О,
smartfonu cibinə qoyur. – EĢitdin? Bərbər bir saat sonra
gələcək.
– Kristian! – donquldanıram.
– АnasteyĢa, Leyla əsəb pozğunluğu keçirir. Bilmirəm
o kimi təqib eləyir, səni, yoxsa məni və nə fikrə düĢüb. Ġndi
səni evinə gedərik, pal-paltarını yığarıq və sən bizim evdə
yaĢayarsan, Leylanı tapana qədər.
– Bu nəyimə lazımdı?
– Sənin təhlükəsizliyin üçün.
– Axı…
www.vivo-book.com
206
– ―Xeyr‖ cavabı qəbul olunmur, – acıqlanır. – Mənim
mənzilimə köçərsən, hətta saçlarından tutub sürümək lazım
gəlsə də belə olacaq.
Heyrətlə ona baxıram. Ġnanılmazdır. Əlli çalar
möhtəĢəm, parlaq çoxsimalılıqdadır.
–Məncə, sən təhlükəni ĢiĢirdirsən.
– Yox. Gedək. Söhbəti evimdə davam etdirərik.
Mən hirsli halda ona baxıram, qollarımı sinəmdə
çarpazlamıĢam. О, lap ağ eləyib.
– Yox, – inadkarlıqla təkrarlayıram.
– Ya öz xoĢunla gedəcəksən, ya da mən səni aparacam.
Məni hər iki variant təmin edir.
– Cəsarətin çatmaz, – gülümsəyirəm. Axı o, Ġkinci
avenyuda məzhəkə çıxara bilməyəcək.
Kristian gülümsəyir, amma gözlərindən sərtlik oxunur.
– Hə, balaca, hər ikimiz bilirik ki, mənim səbrimlə
oynamağın axırı necə bitir.
Acıqlı halda bir-birimizə baxırıq və qəfildən o əyilir və
ombalarımdan tutub məni yuxarı qaldırır. Hələ özümə
gəlməmiĢ gördüm ki, qarnımla onun çiyni üstəyəm.
www.vivo-book.com
207
– Məni rahat burax! – ciyildəyirəm. Ох, qıĢqırmaq necə
də xoĢuma gəlir!
QıĢqırıqlarıma əhəmiyyət vermədən məni çiynində
Ġkinci avenyu ilə aparır. Bir əliylə möhkəm tutub, o biri
əliylə isə yanımı Ģapalaqlayır.
– Kristian! – qıĢqırıram. Yoldan keçənlər çönüb bizə
baxır. Utandığımdan nə edəcəyimi bilmirəm. – Özüm
gedərəm! Özüm gedərəm!
О, məni yerə qoyur və qədini düzəltməyə macal tapmır
ki, öz evimə