paltarlara sarı
yelləyirəm.
– Ġçəri keçə bilərəm?
www.vivo-book.com
220
– Bu sənin Ģkafındır.
О, yenidən qaĢlarını çatır və döĢəyə oturur, ayaqlarını
çarpazlayır.
– Bu, cır-cındırdır. XoĢuna gəlmirsə, geri göndərə
bilərəm, dükana.
– Sən lap ağ eləyirsən, aydındı?
О, çənəsini qaĢıyır… tüklənmiĢ çənəsini. Barmaqlarım
giciĢir: ona elə toxunmaq istəyirəm ki.
– Bilirəm. Mən çətin adamam, – mızıldanır.
– Çox çətin.
– Elə siz də, miss Stil.
– Onda bütün bunları niyə eləyirsən?
О, gözlərini geniĢ açır: təhlükə dolu gözlər.
– Bilirsən niyə.
– Yox, bilmirəm.
Ovcunu saçlarına çəkir.
– Hə, baĢdan-ayağa problemsən.
– Özünə yaxĢı bir qarayanız kölə tap. Elə birisini ki,
hər dəfə atılıb-düĢməyi əmr eləyəndə səndən soruĢsun: ―Bu
www.vivo-book.com
221
qədər hündürə?‖ Əlbəttə, bir Ģərtlə ki, ona danıĢmaq imkanı
veriləcək. Nəyinə lazımam, Kristian? Sadəcə, anlamıram.
О, uzun-uzadı mənə baxır və mən demək olar ki, bu an
nəyi düĢünməli olduğumu bilmirəm.
– АnasteyĢa, sən məni bu dünyaya tamamilə fərqli
baxmağa məcbur eləyirsən. Səni mənim pullarım
maraqlandırmır. Sən mənə... ümid... vermisən, – sakitcə
deyir o.
Nə, nə? Yenə də tapmacalarla danıĢır.
– Nəyə ümid?
О, çiyinlərini çəkir.
– Daha böyüyünə, – səsi asta və aramlıdır. – Və
haqlısan. AlıĢmıĢam ki, qadınlar əmr elədiklərimi dəqiqliklə
yerinə yetirirlər. Və bu məni tez bezdirir. Səndəsə,
АnasteyĢa, elə bir Ģey var ki, içimin dərinliyindəki tellərə,
anlamadığım Ģeylərə toxunur. Bu, sarı sim kimi bir Ģeydir.
Sənə müqavimət göstərə bilmirəm və səni itirmək də
istəmirəm. – О, əlimdən tutur. – Qaçma məndən, xahiĢ
eləyirəm, dözümlü ol və mənə bir qədər inan. XahiĢ edirəm!
www.vivo-book.com
222
О elə zavallı və kövrək təsir bağıĢlayır ki… Bu məni
narahat eləyir. Diz çökürəm və onun dodaqlarını incə tərzdə
öpürəm.
– YaxĢı. Ġnam və dözüm. Bunu nəzərdə saxlayacam.
– Lap yaxĢı. Çünki Franko da atıq burdadı.
Franko bəstəboy, qarayanız və nəĢəli oğlandır. Dərhal
xoĢuma gəlir.
– Necə də