u necə gəldiyinə tamaĢa eləyirəm – ahəngdar
yeriĢ, sanki yırtıcıdır. О, ayaq yalındır, cins Ģalvarda və ağ
köynəkdə. Tanrı kimi gözəldir.
Nina ―sən mənimsən‖ deyir və Kristian əlini mənə
uzadır: fikirləri aydındır.
– Kristian, xahiĢ eləyirəm, – pıçıldayıram.
www.vivo-book.com
237
– Nə?
– Bunu eləmə.
– Nəyi?
– Bunu.
О, qarĢımda duraraq yuxarıdan aĢağıya baxır.
– Sən əminsən? – sakitcə soruĢur, məndən taxta qaĢığı
alır və içində yumurta qarıĢımı olan kasaya qoyur.
Ürəyim gup-gup döyünür. Ġstəmirəm – yox, istəyirəm,
– dəhĢətli dərəcədə istəyirəm. Kristian elə dəhĢətli, elə
arzulanan və elə hərarətlidir ki. Onun sehrbaz gözlərindən
baxıĢlarımı güclə kənara çəkirəm.
– Səni istəyirəm, АnasteyĢa, – o mırıldanır. – Mən
sevirəm və nifrət eləyirəm, səninlə bəhsə girməyi sevirəm.
Çünki mənimçün bunlar yeni Ģeylərdi. Mən bilməliyəm ki,
hər Ģey qaydasındadı. Bunsa yalnız bir üsulla nail ola
bilərəm.
– Mənim də sənə qarĢı hisslərim dəyiĢməyib, –
pıçıldayıram.
Onun yaxınlığı adamı ovsunlayır, sərxoĢ edir: bütün
hisslərim məni sevdiyim kiĢiyə doğru yönəldir, daxili ilahəm
www.vivo-book.com
238
coĢub-daĢır. Mən köynəyin açıq yaxasından görünən bir
ovuc tükə baxıram və dodağımı diĢləyirəm, öz istəyimə zidd
çıxaraq onların dadını bilmək istəyirəm.
О mənə çox yaxındır, amma mənə toxunmur. Onun
hərarəti dərimi isidir.
– Sənə toxunmayacam, özün ―hə‖ deməyincə, –
Kristian astaca deyir. – Amma indi, o səfeh səhərdən sonra
səninlə cütləĢib özümüzdən baĢqa hər Ģeyi unutmaq
istəyirəm.
Ġlahi! Bizi… Magiyalı kombinasiya, ittifaqı birləĢdirən
kiçik, möhtəĢəm əvəzlik. BaĢımı qaldırıram və onun
füsunkar, ciddi simasına baxıram.
– Üzünə toxunmaq istəyirəm, – güclə eĢidiləcək tərzdə
deyirəm və gözlərində iĢıldayıb itən heyrəti, sonra da razılığı
görürəm.
Əlimi qaldıraraq onu yanaqlarını sığallayıram,
barmaqlarımı tüklü üzündə gəzdirirəm. О, gözlərini yumur
və sakitcə baĢını toxunuĢlarıma doğru gəzdirir.
Sonra yavaĢ-yavaĢ əyilir və ixtiyarsız olaraq