onun
dodaqlarına sarı can atıram…
www.vivo-book.com
239
– Hə, yoxsa yox, АnasteyĢa? – mızıldanır.
– Hə.
Onun dodaqları zərif toxunuĢlarla mənim dodaqlarımla
birləĢir və ehtirasla bir-birinə yapıĢır. Ovcu kürəyimdə
gəziĢir, barmaqları saçlarımı darayır və boynumu qıdıqlayır.
O biri ovucu ombalarımdan yapıĢıb sıxdı. Astaca inləyirəm.
– Mister Qrey, – Teylorun səsi eĢidilir və Kristian
dərhal məni buraxır.
– Teylor, – buz kimi ahənglə o deyir.
Çevrilirəm və otağın giriĢində xəcalətli halda dayanmıĢ
Teyloru görürəm. Kristian və Teylor bir-birinə baxır, yəqin
ki, sözsüz danıĢırlar.
– Kabinetə keçək, – Kristian kəsik-kəsik deyir və
Teylor tələsik zaldan keçir.
– Seans təxirə salınır, amma biletlər hələ də etibarlıdır,
– Kristian mənə pıçıldayır və Teylorun ardınca çıxır.
Nəfəsimi dərirəm, sakitləĢməyə çalıĢıram. Həm
utanıram, həm də müdaxiləyə görə Teylora minnətdaram.
Doğrudanmı Kristiana bircə dəqiqəlik belə müqavimət
www.vivo-book.com
240
göstərməyə qabil deyiləm? Özümdən narazı halda baĢımı
yelləyirəm.
Maraqlıdır, qapalı rahatlığımızı pozmağa Teyloru nə
məcbur edib? O nəyi görüb? Hərgah bu haqda heç
fikirləĢmək istəmirəm. Lanç. Lanç hazırlayacam. Kartofu
doğrayıram. Teylora nə lazımdı? Fikirlərim içimi qurd kimi
yeyir: bəlkə Leyladan nəsə xəbər var?
Onlar on dəqiqə sonra peyda olurlar. Оmlet artıq
hazırdır. Kristianın qayğılı görkəmi var.
– Saat onda onlara təlimat verəcəm, – Teylor deyir.
– Biz hazır olacağıq, – Teylora cavab verir və çölə
çıxır.
Ġki isidilmiĢ boĢqab götürürəm və ―mətbəx adası‖na
qoyuram.
– Yeyəcəksən?
– Hə, zəhmət olmasa. – Kristian bar stuluna oturur. О,
diqqətlə mənə baxır.
– Problem var?
– Yox.
www.vivo-book.com
241
QaĢlarımı çatıram. О danıĢmaq istəmir. Omleti
boĢqablara çəkib Kristianla yanaĢı otururam və xəbərsiz
qalacağımla barıĢıram.
– Dadlıdır, – bir tikə dadaraq tərifləyir. – ġərab
istəyirsən?
– Yox, minnətdaram.
Mənə aydın baĢ lazımdır, səninlə yanaĢı olarkən,
Qrey…
Omlet əla