a alınıb, düzdür, elə də acmamıĢam, amma
yeyirəm, bilirəm ki, əks halda Kristian donquldanacaq.
Sonra Kristian naqolay susqunluğumuza son qoyur və
klassik musiqini qoĢur, bu melodiyanı artıq eĢitmiĢəm.
– Bu nə musiqidi? – soruĢuram.
– Jozef Kantelub, ―Overnini mahnıları‖. Bu, ―Baylero‖
adlanır.
– Əla musiqidi. Hansı dildədi?
– Köhnə fransız, daha doğrusu, oksitan.
www.vivo-book.com
242
– Yanılmıramsa, fransızca danıĢa bilirsən. Mahnının
sözlərini baĢa düĢürsən? – Kristianın qüsursuz danıĢığını
xatırlayıram, valideynlərinin evindəki ziyafətdə.
– Yalnız bəzi sözləri, – Kristian gülümsəyir, aydın
görünür ki, sakitləĢib. – Anamın mantrası vardı: ―musiqi
aləti, xarici dil, döyüĢ sənəti‖. Eliot ispanca danıĢır, Mia
fransızca. Eliot gitara çalır, mən fortopianoda, Mia isə
violonçeldə.
– Oho! Bəs döyüĢ sənəti?
– Eliot cüdoçudur. Mia on iki yaĢında etiraz etdi və
daha məĢqlərə getmədi. – О bunu xatırlayarkən gülümsədi.
– Heyf ki, anam mənimlə məĢğul olmayıb.
– Söhbət uĢaqların təlim-tərbiyəsindən gedirsə, bu
zaman doktor Qreys amansız kabusa çevrilir.
– Çox güman ki, anan səninlə fəxr edir. Onun yerində
olsaydım, məhz belə edərdim.
Kristianın üzündən kölgə keçib getdi və o, ani olaraq
kədərləndi. О, ehtiyatla mənə baxır, sanki kəĢf edilməmiĢ
əraziyə qədəm basıb.
www.vivo-book.com
243
– Sən artıq qərara gəlmisən ki, axĢam əyninə nə
geyəcəksən? Yoxsa mən səninçün nəsə seçim? – qəfildən
kəskin Ģəkildə dedi.
Aha! Deyəsən, o hirslənir. Niyə?.. Nə dedim ki?..
– Hmm, hələ yox. Bu geyimlərin hamısını özün
seçmisən?
– Yox, AnasteyĢa, mən seçməmiĢəm. Sadəcə, lazımi
əĢyaların siyahısı və sənin ölçünü ―Neyman Markus‖dan
olan satıcı qıza verdim. Paltarlar düz əyninə oturmalıdır. Bir
də ki, bu axĢam və bir neçə sonrakı gün üçün əlavə
cangüdən tutmuĢam. Məncə, bu ehtiyat tədbirləri
məntiqlidir, çünki Leyla hardasa yaxınlıqda dolaĢır.
Ġstəmirəm ki, evdən mühafizəsiz çıxasan. RazılaĢdıq?
Təəccüblə ona baxıram.
– RazılaĢdıq, – qərarlı Qreyə