ə nəvaziĢlə bir ovuc telimdən tutaraq
qulağımın arxasına keçirir.
– Mənə görə isə, ancaq sən lazımsan. Budur götür, –
mənə dodaq pomadası tübikini uzadır.
Qüssəylə pomadaya göz gəzdirirəm. Tünd qırmızı
rəngdədir, əsla bəyənmədiyim rəng.
– Ġstəyirsən ki, dodaqlarımı parlaq rəngləyim?
О gülür.
– Yox, АnasteyĢa, istəmirəm. Əmin deyiləm ki, bu
rəng sənə düĢə bilər, – quru tərzdə əlavə edir.
О, bardaĢ qurub oturur və köynəyi baĢı üzərindən
çıxarır. Aman Tanrım…
– Sənin yol xəritəsi ideyan xoĢuma gəlir, – deyir.
Kirpiklərimi döyürəm, heç nə anlamadığımdan. Hansı
yol xəritəsi?
www.vivo-book.com
247
– Yasaq ərazilər, – o, izah edir.
– Оy, zarafat edirdim!
– Mənsə yox.
– Ġstəyirsən ki, bədənində yasaq əraziləri qeyd edim?
Pomadayla?
– О, yuyulub silinir. Vaxtı çatanda.
Bu o deməkdir ki, maneəsiz ona toxuna biləcəyəm.
Heyrətdən, hətta gülümsəyirəm.
– Bəlkə daha dayanıqlı bir Ģey seçək, məsələn, marker?
– Tatu edə bilərəm, – gözlərində yumor iĢıldayır.
Kristian Qrey tatuajla? Onun gözəl bədənini korlamaq,
üstəlik, artıq çapıqlar ola-ola? Yoox!
– Bircə döymə olmasın! – DəhĢətimi gizlətməkçün
gülürəm.
– Onda pomada, – o gülümsəyir.
―Mak‖ı örtüb kənara qoydum. Məncə, bu əyləncəli
olacaq.
– Bura gəl, – əlini mənə sarı uzadır. – Üstümdə otur.
O beliüstə uzanıb, amma ayaqları dizəcən qatlanıb.
– Belini dizlərimə söykə.
www.vivo-book.com
248
Çəkələklərimi kənara atır və Kristianın üstündə
otururam. О, geniĢ açılmıĢ və ürkək gözləriylə mənə baxır.
Kristian üçün də maraqlıdır.
– Məncə, təklifimə əzmkarlıqla yanaĢdın, – kinayə edir.
– Yeni informasiyaya həmiĢə müsbət yanaĢıram, mister
Qrey, həm də sakitləĢin, çünki mən bundan sonra sabit
hədlərin hardan keçəcəyini dəqiq biləcəm.
Kristian baĢını yelləyir, sanki özü də hələ inanmır ki,
indi mənə öz bədənini cızma-qaralamağa imkan verəcək.
– Pomadanı aç, – mənə buyurur.
Оh, indi nəĢəli Kristianın yerinə qarĢımda müdirimi
görürəm. Amma vecimə də deyil.
– Əlini mənə ver.
BoĢ əlimi ona