hiss eleyirsen, –
qaĢlarını qaldıraraq elave edir.
Heee. Deyesen, eylenceli gece olacaq…
– Gedek. Sene bir Ģey göstermek isteyirem.
О, elimden tutur ve meni dehlizle pillekenin yanındakı
qapıya doğru aparır. Qapını açır. Arxasında texminen Oyun
otağı boyda böyük bir otaq var (güman ki, o, düz
üstümüzdedir). Bura kitabla doludur: döĢemeden tavanadek,
bütün divarlarda. Paho, kitabxana! Otağın ortasında böyük
bilyard stolu yerleĢir, o, ―tiffani‖ texnikalı uzun, prizmalı
çıraqla iĢıqlanır.
– Senin kitabxanan da varmıĢ! – meftunluqla
ciyildeyirem.
– He, Eliot buranı ―Ģarlar otağı‖ adlandırır. Özün
gördüyün kimi, mülkümün ucu-bucağı yoxdur. Bu gün sen
tedqiqatdan söz saldıqda ağlıma geldi ki, menzilimi hele de
sene tam göstermemiĢem. Ġndi vaxt azdı, amma bu otağı
sene göstermek istedim. Belke uzaq gelecekde seninle
bilyard oynadıq, eger bacarırsansa.
Gülümseyirem.
www.vivo-book.com
277
– Oynayarıq, – qelbimin derinliyinde sevinirem. Biz
Xoseyle üç il bilyard oynamıĢıq. Хоse yaxĢı müellim çıxdı
ve men ustalıqla pula oynayıram.
– Ne? – Kristian maraqlanaraq soruĢur.
Оy! Mimikama nezaret etmeliyem! Bütün
emosiyalarım üzümde eks olunur.
– Yox, ele-bele dedim.
Kristian gözlerini qıyır.
– Noolar, doktor Flinn senin sirlerini faĢ eder. Onunla
bu gün axĢam görüĢeceksen.
– Bu bahalı Ģarlatanla?
– He, onunla. О, seninle söhbet elemekden ötrü sinov
gedir.
Kristian elimi tutur ve nevaziĢle barmağını ovcumda
gezdirir. Biz ―Audi‖de Ģimala doğru yol gedirik.
Qurcalanıram, Ģirin intizar qarnımı doldurur. Ġnlememek
üçün özümü gücle ele alıram, axı sükan arxasında Teylor öz
aypedi olmadan oturub, yanında da mühafizeçi. Deyesen,
soyadı Soyerdir.
www.vivo-book.com
278
Boğuq, xoĢ ağrının sebebi gümüĢü Ģarlardır. Men neĢeli
halda düĢünürem: göresen, hmm, rahatlanmadan çoxmu
döze bileceyem? Ayağımı ayağımın üstüne aĢırıram.
Qefilden nese üze çıxır, meni ürpentiyle bayaqdan beri
narahat eden Ģey.
– Pomadanı hardan götürmüĢdün? –

<< 1 ... 110 111 [112] 113 114 ... 467 >>