dayanmıĢıq. Çoxmu?
Saniyelerle? Hetta deqiqelerle, teneffüsümüz qaydaya
düĢenedek. Qarnımdakı ağrı keçib getdi ve indi rahatlıqdan
hezz alıram.
Kristian qımıldanır ve küreyimi öpür.
– Mence, mene reqs borcunuz var, miss Stil.
– Mmm, – cavab verirem, ağrının yoxluğundan ve
heyatın tamlığından hezz alıram.
Kristian bardaĢ qurub oturur ve meni de öz dizleri üstde
eyleĢdirir.
– Bu, az vaxt aparacaq. Gedek. – О meni öpür ve ayağa
qalxmağa mecbur eleyir.
Deyinerek çarpayıya otururam, döĢemeden tumanımı
qaldırıram ve eynime keçirirem. Tenbelcesine donumu
asdığı stula sarı gedirem. Laqeydlikle baxıb görürem ki,
www.vivo-book.com
324
tuflileri ayağımdan çıxarmamıĢam. Kristian qalstukunu
bağlayır ve artıq özünü ve çarpayını da qaydaya salıb.
Donumu eynime keçirerek lövhedeki fotoları nezerden
keçirirem. Kristian, hetta oğlan vaxtında da yaraĢıqlı olub,
doğrudur, bir az kederli imiĢ. Budur Eliot ve Miayla qarlı bir
zirvede; bu da Parisde çekilmiĢ foto, arxa plandakı Zefer
Tağıdır; Londonda; Nyu-Yorkda; Böyük kanyonda; Sidney
opera teatrının yanında; hetta Böyük Çin seddinin fonunda.
Mister Qrey yeniyetme vaxtı çox seyahet eleyib.
Bu da müxtelif konsert ve Ģouların xatire biletleri: U2,
Metallika, The Verve, Sheryl Crow, Nyu-York filarmoniya
orkestri Prokofyevin ―Romeo ve Cülyetta‖sını ifa eleyir –
ecaib qarıĢıqdır! Küncdese genc bir qadının fotosunu
görürem. Ağ-qara. Onun sifeti mene tanıĢ gelirdi, amma
men onu harada görmüĢdüm, amma ölsem de, xatırlaya
bilmezdim. Yox, bu, missis Robinson deyil, Tanrıya Ģükür.
– Bu kimdi? – soruĢuram.
– Bilmeyin vacib deyil, – o mızıldanaraq penceyini
geyinir ve kepenek-qalstukunu düzeldir. – Donunu
düymeleyim?
www.vivo-book.com
325
– He, zehmet olmazsa. Onda niye bu Ģekil senin
lövhendedi?
– Fikir vermemiĢem. Qalstukum xoĢuna gelir? – О,
çenesini yuxarı qaldırır, sanki uĢaqdır. Qaltukunu bir az
düzeldirem.
– Ġndi her Ģey idealdır.
– Senin kimi, – mırıldayır ve meni qucaqlayaraq
ehtirasla öpür.

<< 1 ... 132 133 [134] 135 136 ... 467 >>