danıĢmağa xesislik edirsiniz, düzdür?
– DanıĢılası xüsusi bir Ģey yoxdur. Men adi ve sade bir
adamam.
– Tevazökarlığa bax ha!
– Bu, Britaniya cehetidir. Xüsusen, milli seciyyemize
uyğun.
– Аа.
– Men de sizi eyni Ģeyde ittiham ede bilerem,
АnasteyĢa.
– Ele men de adi bir qadınam, doktor Flinn.
О fınxırır.
– Yox, АnasteyĢa. Siz qapalı olmağa meyillisiniz.
– Özüm haqda danıĢılası heç ne yoxdur, –
gülümseyirem.
– Buna böyük Ģübhem var, – qefilden o, üzünü
turĢudur.
Qızardım. Musiqi biten kimi Kristian yanımda peyda
olur. Doktor Flinn meni serbest buraxır.
www.vivo-book.com
331
– Sizinle tanıĢlığa Ģad oldum, АnasteyĢa.
О, yene de heraretle gülümseyir ve duyuram ki, qapalı
testden keçmiĢem.
– Con, – Kristian ona tezim eleyir.
– Kristian, – Doktor Flinn tezime cavab verir, çevrilir
ve qelebelikde yox olur.
Kristian çiyinlerimi qucaqlayır ve növbeti reqse
hazırlaĢır.
– O, düĢündüyümden de cavanmıĢ, – donquldanıram. –
Hem de dehĢetli derecede hövselesizdir.
Kristian teeccüble baĢını yana eyir.
– Hövselesiz?
– He, mene her Ģeyi danıĢdı, – zarafat eleyirem.
Kristian gerilir.
– Bele olan halda Ģele-küleni toplaya bilersen. Eminem
ki, menimle bir daha üz-üze gelmek istemezsen, – sakitce
deyir o.
Yerimde donub qalıram.
www.vivo-book.com
332
– Narahat olma heç ne demeyib! – Sesimdeki telaĢ
duyulur.
Kristian özünü itirmiĢ halda gözlerini döyür, sonradan
sifeti açılır. О, yeniden meni qolları arasına alır.
– Onda reqsden hezz alaq, – sevincle gülümseyerek
meni fırladır.
Niye ele düĢündü ki, onu ata bilerem? BaĢa
düĢmürdüm.
Biz bir az da reqs meydançasında qalırıq ve qefilden
duyuram ki, ayaqyoluna ehtiyacım var.
– Ġndi dönürem.
Yolda xatırlayıram ki, çantamı banket masasında
unutmuĢam, çadıra doğru gedirem. Ġçerideki qendiller hele
de yanmaqdadır, amma çadırda heç kim yoxdur, yalnız uzaq
küncde bir cütlük oturub. Çantamı götürürem.
– АnasteyĢa?
Zerif sesden diksinirem. Etrafa boylanıram ve qara
mexmerden olan uzun, dar

<< 1 ... 135 136 [137] 138 139 ... 467 >>