Aydındı?
www.vivo-book.com
368
Kristian hirsli ve aqressiv danıĢır. Qapını taqqıldatmaq
isteyirem, amma qerarsızam.
– Bilirem. Amma men ciddi deyirem, Yelena. Onu
rahat burax, senin ananı.... Yoxsa bunu sene döne-döne
tekrar etmeliyem? Meni eĢidirsen?.. YaxĢı. Gecen xeyre, –
Kristian telefonu masaya atır.
Ah, lenet! Ürkek-ürkek qapını döyürem.
– He? – o bağırır ve men qaçıb gizlenmek isteyirem.
О, masa arxasında oturub, baĢını qolları arasına
qoyaraq. BaĢını qaldırır ve üzündeki sert ifade derhal
yumĢalır, çünki meni görür. Gözlerinde ehtiyatlılıq ve ele
dehĢetli yorğunluq var ki, üreyim sıxılır.
О, qayğılı halda kirpiklerini döyür ve mene baĢdanayağa
nezer yetirir. Onun maykasını geyinmiĢem.
– Sene daha çox atlas, ya da ipek yaraĢır, – Kristian
zarafat eleyir. – Amma hetta menim maykamda da gözel
görünürsen.
Аh, nece de gözlenilmez komplimentdir.
– Sensiz darıxmıĢdım. Gedek yataq.
www.vivo-book.com
369
О, yavaĢ-yavaĢ stuldan qalxır, hele de geyimlidir: ağ
köynek ve Ģalvar. Ġndi gözleri iĢıldayır ve ümidle doludur…
halbuki üzünden keder yağır. O, qarĢımda dayanmıĢdı,
gözleriyle mene nüfuz edirdi, amma esla toxunmurdu.
– Bilirsenmi menimçün nece ezizsen? – soruĢur. – Eger
menim ucbatımdan sene nese olsa…
Sesi qırılır, üzünde eyri bir ifade var. Ele kömeksiz
görünür ki – o, menimçün narahatdır…
– Mene heç ne olası deyil, – zerif sesle ona inandırıram
ve üzünü sığallayıram. Sifeti çox yumĢaqdır. – Üzün yaman
tez tüklenir, – pıçıldayıram, qarĢımda dayanmıĢ bu füsunkar,
exlaqsız kiĢiye heyranlığımı sesimden yox ede bilmirem.
Barmağımla onun alt dodağının cizgilerine toxunuram,
sonra aĢağı, boğazına sarı endirirem, boynunun dibindeki
qırmızı xette qeder. О, yuxarıdan aĢağıya aralanmıĢ
dodaqlarıyla baxır ve hele de mene toxunmur. Men
barmağımı cizgilere toxundururam, o gözlerini yumur. Onun
sakit teneffüsü revanlığını itirir. Barmaqlarımla köyneyin
bağlı düymesinden yapıĢıram.
www.vivo-book.com
370
– Sene toxunmayacam. Ancaq

<< 1 ... 151 152 [153] 154 155 ... 467 >>