köyneyini çıxaracam, –
pıçıldayıram.
Kristianın gözleri geniĢ açılıb ve o, heyecanla mene
baxır. Amma qımıldanmır bele ve meni dayandırmır. Men
asta, çox asta Ģekilde düymeni açıram, parçanı deriden uzaq
tutaraq, sonra telesmeden növbeti düymeye keçirem ve
bütün prosesi tekrarlayıram: diqqetle ve fikrimi tam
cemleyerek.
Ona toxunmaq istemirem. Düzü, isteyirem, amma
toxunmuram… Dördüncü düymeden sonra yeniden qırmızı
xett peyda olur ve men üzümü qaldırıb cesaretsiz halda
gülümseyirem.
– Bu da icazeli erazidir, – barmağımı xett üzerinde
gezdirirem ve sonuncu düymeni açıram. Köyneyi
aralayıram, manjetlere keçirem, taxma düymeleri bir-bir
qara cilalı daĢdan çıxarıram.
– Olar köyneyi eyninden çıxarım? – astaca soruĢuram.
O, baĢının hereketiyle icaze verir; elimi qaldırıb
köyneyi eyninden çıxarıram. Kristian qollarını
serbestleĢdirir ve budur qarĢımda qurĢağadek çılpaqdır.
www.vivo-book.com
371
Köynekden qurtularaq o, deyesen, ruhi tarazlığını berpa
eleyib ve bic-bic gülümseyir.
– Ġndi Ģalvarla meĢğul olacağıq, miss Stil? – o soruĢur,
qaĢlarını qaldırır.
– Yataq otağında. Ġsteyirem ki, çarpayıya uzanasan.
– Doğrudan? Miss Stil, gözüdoymaz adamsınız.
– Maraqlıdı niye? – Onun elinden tuturam, kabinetden
çıxarıb yataq otağına aparıram. Ora serindir.
– Sen eyvanın qapısını açmısan? – soruĢur, qaĢlarını
düyünleyir biz içeri girerken.
– Yox, – bunu xatırlamıram. Yalnız bunu xatırlayıram
ki, yuxudan oyanarken otağı nezerden keçirmiĢem. Onda
qapı bağlı idi.
Lenet Ģeytana! Üzümün rengi qaçdı; ağzımı açaraq
Kristiana baxıram.
– Ne? – kesik-kesik soruĢur o.
– Men yuxudan duranda burda kimse vardı, –
pıçıldayıram. – Amma mene ele geldi ki, ilğım görürem.
www.vivo-book.com
372
– Ne? – Kristianın üzünden dehĢet oxunur. О, eyvan
qapısına sarı yüyürür, ordan etrafa baxır, sonra geri dönerek
qapını arxasınca bağlayır. – Deqiq? Kim?..
– Qadındı deyesen … Qaranlıq idi. Ve men yenice
yuxudan durmuĢdum.
– Geyin, – bağırır o. – Derhal!
–

<< 1 ... 152 153 [154] 155 156 ... 467 >>