Kristian yene de elimden
tutur. Men ani baxıĢlarla temteraqlı vestibüldeki kürsülere
nezer yetirirem. Vestibül bomboĢdur, zil qara saçlı qadını
www.vivo-book.com
386
nezere almasaq, o, divanda oturaraq öz teryerini yedirdir.
Qadın bize sarı baxaraq gülümseyir, bizse lifte sarı gedirik.
Demeli, bura ev heyvanları ile de birge gelmek olarmıĢ? Bu
cür debdebeli bir müessise üçün qeribe bir xüsusiyyet idi.
Otel nömresinde iki yataq, qonaq otaqları var ve
füsunkar fortepiano. Buxarılı soba yandırılıb. Bu otaq
menim menzilimden bele böyükdür.
– He, missis Teylor sizi bilmirem, amma men nese
içerdim, – Kristian dedi ve giriĢ qapısını etibarlı Ģekilde
bağladı.
O, çamadanımı ve öz çantasını yataq otağına qoyur,
text-revanlı çarpayının ayaq terefinde ve meni qonaq otağına
aparır, ocaq gur-gur yanır. Nece de xoĢdur! Ocaq baĢında
ellerimi qızdırıram, Kristian ise bizimçün içki hazırlayır.
– Armanyak içeceksen?
– He, zehmet olmasa.
Bir deqiqe sonra o da ocağa yaxınlaĢır ve büllur konyak
qedehini mene uzadır.
– Eceb gün idi, he?
www.vivo-book.com
387
BaĢımın terpederek tesdiqledim, onunsa gözlerinde
narahatlıq görünürdü.
– Her Ģey qaydasındadı, – onu sakitleĢdirirem. – Özün
necesen?
– He, içmek isteyirem, sonra eger çox yorulmamısansa,
seninle yatağa uzanmaq ve senin içinde eriyib hell olmaq
isteyirem.
– Her Ģey ixtiyarımızdadır, mister Teylor, –ürkek
terzde gülümseyirem, osa ayaqqabılarını ve corablarını
ayaqlarından çıxarır.
– Missis Teylor, besdi dodağınızı diĢlediniz, – Kristian
pıçıldayır.
Üzüm qızardı ve men qedehle bu halımı gizletmeye
çalıĢıram. Аrmanyak misilsiz Ģerabdır; boğazdan ipek kimi
sürüĢerek keçir ve bu keçidden sonra arxasınca heraretli iz
qoyur. BaxıĢlarımı qaldırıb Kristiana baxdıqda оnun konyak
qedehini boĢaltdığını ve acgöz nezerlerle mene baxdığını
görürem.
– АnasteyĢa, sen meni hele de heyretlenmeye mecbur
edirsen. Bugünkü, daha doğrusu, artıq dünenki kimi gergin
www.vivo-book.com
388
bir günden sonra

<< 1 ... 159 160 [161] 162 163 ... 467 >>