bele sızıldamırsan ve yanımdan qaçıb
getmirsen. Çox güclüsen. Sene perestiĢ edirem.
– Yeri gelmiĢken, sen menim burda qalmağım üçün
çox mühüm sebebsen, – etiraz edirem. – Kristian, artıq sene
demiĢem ki, ne etsen de seni atıb getmeyeceyem. Axı sene
qarĢı olan hisslerimi bilirsen.
О, ağzını eyir, sanki sözlerime Ģübhe edir. Alnını
qırıĢdırır, ele bil bu sözleri eĢiderken ağrı çekir. Аh,
Kristian, ne edim ki, sözlerime inanasan?
―Ġcaze ver seni döysün‖, – tehtelĢüurum meni lağa
qoyur. Üzümü turĢudaraq elimi yelleyirem.
– Xosenin çekdiyi fotolarımı hardan asacaqsan? –
Ehval-ruhiyyemizi qaldırmaq isteyirem.
– Bu asılıdır ondan ki… – Kristian gülümseyir. Ola
bilsin ki, bu mövzu ona daha xoĢ gelsin.
– Niye?
– ġertlerden, – mübhem Ģekilde deyir o. – Onun sergisi
hele bitmeyib, odur ki, hele fikirleĢmeye vaxtım var.
BaĢımı yana eyib gözlerimi qıyıram.
www.vivo-book.com
389
– Missis Teylor, mene ne qeder isteseniz mene sert
Ģekilde baxa bilersiniz. Heç ne demeyecem, – gülümseyir.
– Men iĢgence vermekle heqiqeti öyrene bilerem.
О, qaĢlarını qaldırır.
– Bilirsenmi, АnasteyĢa, yerine yetire bilmeyeceyin
Ģeyi heç vaxt söz vermek lazım deyil.
Оhо, о buna emindir? Qedehimi sobanın üstündeki refe
qoyuram, elimi uzadıram ve Kristianı heyretlendirerek onun
da qedehini elinden alıram.
– Ġndi yoxlayarıq, – mızıldanıram. ġübhesiz,
Armanyakdan cesaretlenerek Kristianın elinden tutaraq onu
yataq otağına aparıram. Çarpayının yanında dayanıram.
Kristian öz neĢeli heyretini gizlemeye çalıĢır.
– He, gelib çıxdıq. Bundan sonra ne edeceksen? –
riĢxend ve asta sesle soruĢur o.
– Ġlk növbede, seni soyunduracam. BaĢladığım iĢi
bitirecem, – onun bleyzerinin yaxalığından yapıĢıram,
bedenine toxunmamağa çalıĢıram. О, üzünü qırıĢdırmır,
amma teneffüsünü dayandırır.
www.vivo-book.com
390
Men ehtiyatla bleyzeri Kristianın eyninden çıxarıram.
O, gözünü menden çekmir, indi o gözler alov saçır, bayaqkı
neĢeden eser-elamet qalmayıb. Bir de ehtiyatlanma
görürem…

<< 1 ... 160 161 [162] 163 164 ... 467 >>