sabunlayır: çiyinlerimi, ellerimi, qoltuğumun
altını, sinemi, küreyimi. Arxamı özüne sarı çevirir, bedenini
mene yapıĢdırır ve qarnımı, ombalarımı sabunlamağa
baĢlayır, mahir barmaqlar ayaqlarımın arasını – hmmm –
götümü yuyur. Аh, bu ele xoĢ ve intimdir ki. Sonra yene
üzümü özüne sarı çevirir.
– Budu, – o, sakitce deyir ve maye sabunu mene uzadır.
– Bedenimden pomada qalıqlarını yuyub temizle.
Ürkerek gözlerimi bereldirem. Diqqetle mene baxır,
nem ve yaraĢıqlı görkemiyle, parlaq-boz gözlerindense heç
ne oxunmur.
– Amma xetden çox da uzaqlaĢma, zehmet olmasa, –
xahiĢ edir.
– YaxĢı, – mızıldanıram, menden xahiĢ elediyini derk
elemeye çalıĢıram.
Ovcuma bir qeder maye sabun sıxır, ellerimi bir-birine
sürtürem ki, köpük yaransın, ehtiyatla çiyinlerine qoyuram
ve qırmızı pomadanın izlerini silirem. О sakitdir ve gözlerini
www.vivo-book.com
409
yumub, siması laqeyddir, amma teneffüsü revanlığını itirib
ve men bilirem ki, bu qorxu hissidir, Ģehvet yox. Buna göre
de bu iĢgenceni tez bitirmek isteyirem.
Titrek barmaqlarımı sabunlayır ve diqqetle döĢ
qefesindeki xetleri yuyub temizleyirem; о, heyecanla
udqunur, diĢlerini qıcadığından çenesinde qırıĢlar yaranıb.
Ох! Üreyim sıxılır ve boğazımda qom yaranır. Yox, yox,
birce ağlamayım!
El saxlayıram, ovcuma sabun tökürem ve duyuram ki,
o, bir qeder rahatlanıb. BaxıĢlarımı qaldırıb ona baxa
bilmirem. Onun ağrısı görmek dözülmezdi, dözülmez. Ġndi
de menim udqunmaq növbemdir.
– Normaldı? – soruĢuram ve sesimden titreyiĢ duyulur.
– He, – qorxudan xırıltılı sesiyle cavab verir.
Ellerimi nevaziĢle onun döĢ qefesinin her iki terefine
qoyuram ve o yeniden donub qalır.
Bu, dözülmezdir. Onun mene olan etibarı, qorxusu. Bu
yaraĢıqlı adama verilmiĢ zülmle tesirlenmiĢem.
Gözlerim yaĢla dolur, yanaqlarımdan axır ve duĢdan
axan suyla qarıĢır. Kristian! Bunu sene kim eleyib?
www.vivo-book.com
410
Onu diafraqması teneffüsü ile eyni ahengde vurur,
bedeni daĢlaĢıb, gerginliyi dalğavarı üze vurur,

<< 1 ... 169 170 [171] 172 173 ... 467 >>