pıçıldayıram.
Gözleri daha da böyüyür, dodaqlar aralanır. О, köks
ötürür. ÜzülmüĢ ve kömeksiz görünür.
– He, – pıçıldayır. – Sevirem.
www.vivo-book.com
413
9-cu fesil
Sevincimi boğa bilmirem. TehtelĢüurum heyretle mene
baxır ve susur. Gülümsemekden ağzım qulağıma çatıb ve
sevimli adamın simasına acgözlükle baxıram.
Onun zerif, Ģirin etirafı qelbimin derinliyinde eks-seda
verir. Birce qısa söz menimçün qelebe xeberi kimi
seslenmiĢdi. Gözlerim yeniden yaĢla dolur. ―He, sevirsen.
Bilirem ki, sevirsen‖.
Bunu derk etmek meni rahatladır, çiyinlerimdeki yükü
götürür. Bu exlaqsız gözel oğlan – evveller romantik
qehremanım – güclü, tenha, mübhem – bütün bu
keyfiyyetlere malikdir, eyni zamanda o yalqızdır ve özüne
qarĢı nifret besleyir. Qelbimde sevinc onun ezablarına qarĢı
hemderdliliye qarıĢıb. Ve bu an anlayıram ki, qelbime her
ikimiz sığıĢırıq. Ümid edirem ki, o, ikimiz üçün yeterince
böyük hecme malikdir.
www.vivo-book.com
414
Elimi qaldırıram, eziz, gözel sifetini ovcumun arasına
qoyaraq nevaziĢle öpürem ve bununla sevgimi ifade edirem.
Ġsti suyun altında bu sevgiden hezz almaq isteyirem.
Kristian iniltiyle meni bağrına basır, acgözlükle meni qolları
arasında saxlayır, sanki ona gerek olan havayam.
– Аnа, – xırıltılı sesle pıçıldayır o. – Seni isteyirem,
amma burda yox.
– He, – onun dodaqlarına sarı ehtirasla pıçıldayıram.
О, duĢu bağlayır, elimden tutaraq meni hamam
otağından çıxarır ve meni yumĢaq xelete bürüyür.
Qarmaqdan mehrebanı çıxarır ve ombaları etrafında dolayır,
sonra bir qeder kiçik ölçülü mehrebayla saçlarımı ehtiyatla
qurudur. Daha sonra mehrebanı baĢıma dolayır ve aynaya
baxdıqda özümü baĢ sarğısında görürem. О, arxamda
dayanıb ve baxıĢlarımız aynada qarĢılaĢır: nüfuzedici, boz
ve göy gözler. Beynimde ideya yaranır.
– Olar sene qulluq gösterim?
О, baĢının hereketiyle tesdiqleyir, amma ezmsiz. Daha
bir yumĢaq mehreba götürürem, tualet masasının yanındakı
qalaqdan ve barmaqlarımın ucunda dayanaraq onun saçlarını

<< 1 ... 171 172 [173] 174 175 ... 467 >>