romanı qehremanlarına –
nece çevrilmesine heyretlenirem.
Yemeyi saat üçde bitiririk. Kristian Danteye pulu
ödeyir ve onunla nezaketle sağollaĢdı.
– Çox ecazkar yerdir. Yemek üçün çox sağ ol, –
Kristiana minnetdarlıq bildirirem, o, elimden tutur ve meni
bardan çıxarır.
– Bura geleceyik, – o deyir. Körfezboyu gedirik. – Ġndi
sene bir Ģey gösterecem.
– Men heç ne anlamıram, amma intizarla göstereceyin
Ģeye baxmaq isteyirem… o her ne olursa-olsun.
El-ele tutaraq marin boyu gedirik. Ela gündür. Etraf da
göz oxĢayır: itle gezen kim, yaxtalara baxan kim. UĢaqlar o
teref-bu terefe qaçıĢır.
Marin boyu getdikce yaxtaların hecmi de böyüyür.
Kristian meni doka doğru aparır ve iri bir katamaranın
qarĢısında ayaq saxlayır.
– Bu gün bu katamaranda seninle seyahete çıxmaq
isteyirem. Bu menim oyuncağımdı.
www.vivo-book.com
439
ĠĢe bir bax! Qırx-elli futdan kiçik olmayan oyuncaq.
Ġki, uzun, ağ korpus, göyerte-körpü, hecmli kayut ve iri dor
ağacı. Menim gemilerden heç baĢım çıxmır, amma
anlayıram ki, bu nese xüsusi bir Ģeydir.
– Meettel qalmıĢam! – valehlikle deyirem.
– Katamaranı menim Ģirketim düzeldilib, – Kristian
iftixarla deyir ve menim üreyim de fexaretle dolur. –
Layiheni gemiler üzre en yaxĢı mütexessisler iĢleyibhazırlayıb
ve burada, Sietlde gerçekleĢdirilib, menim
tersanemde. Hibrid elektrik ötürücüsü, assimmetrik Ģvertler,
kvadrat yelken…
– О`key, Kristian, men artıq heç ne anlamıram…
О gülümseyir.
– Bir sözle, möhteĢem gemidi.
– He, gözeldir, mister Qrey.
– Düzdü, miss Stil.
– Adı nedir?
О, meni bir qeder de ireliye aparır ve men katamaranın
adını görürem: ―Qreys‖. Heyretlenirem.
– Ananın Ģerefinedi?
www.vivo-book.com
440
– He, – О, baĢını yana eyir. – Bu niye seninçün qeribe
görünür?
Qeyri-müeyyenlikle çiyinlerimi çekirem. Amma
heyretlenmiĢem, axı anasının yanında hemiĢe özünü yad
kimi aparır.
– Anama perestiĢ edirem, АnasteyĢa. Niye de gemiye
onun adını vermeyim?
Xecalet çekirem.
– Yox, men demek isteyirdim ki…

<< 1 ... 182 183 [184] 185 186 ... 467 >>