cavab verirem.
O, çiyninin üstünden geriye baxır, sonra meni dizleri
üste oturdur ve kokpitdeki müxtelif cihazları gösterir.
– Sükanı saxla, – amirane terzde cavab verir, hemiĢeki
kimi ve men ona tabe oluram.
– Аy-аy, kapitan! – hırıldayıram.
Ellerimi öz elleriyle örterek o, gemini marinden
çıxarmağa davam edir ve bir neçe deqiqeden sonra biz artıq
denize açılırıq, Pyucet-Saund körfezinin soyuq sularında.
Burda, marinin sakit ağuĢunda külek qefilden güclenir,
denizse yırğalanır ve altımızda lenger vurur.
Gülümseyirem, Kristianın coĢqusunu görürem, gözel
menzeredir. Biz böyük bir qövs cızıb semt küleyinde
Olimpiya yarımadasına istiqamet götürürük.
www.vivo-book.com
448
– Yelkenleri açmaq vaxtıdır, – Kristian coĢquyla deyir.
– Sükanı tut, ―Qreys‖i bu istiqametde idare ele.
Ne? О, üzümdeki dehĢeti görüb gülümseyir.
– Balaca, bu, çox asandı. Sükanı tut ve üfüqe bax.
Sende her Ģey alınacaq. Yelkenler açıldıqda sen dartılmanı
hiss edeceksen. Senin vezifen gemini düz saxlamaqdı. Sene
iĢare verecem, bax bele, – o, barmağını boğazına çekir, – ve
sen müherriki söndürersen. Bax bu düyme, – o, böyük, qara
düymeni gösterir. – BaĢa düĢdün?
– He, – itaetkarlıqla, baĢ hereketimle tesdiqleyirem,
halbuki teĢviĢdeyem. Nece de olmayım, dünyada elimden
gelen birce iĢ bele yoxdur!
Kristian telesik meni öpür, kapitan kürsüsünden atılıb
düĢür ve geminin burun terefine, Makın yanına yollanır.
Orda yelkenleri, kendir düyünlerini açmağa baĢlayır. Оnlar
eyni ahengde iĢleyirler, bir-birine qıĢqırıqla müxtelif denizçi
terminleri deyirler. Kristianın kimlese rahat ve asan söhbet
elediyini görmek çox xoĢdur.
www.vivo-book.com
449
Ola bilsin ki, Mak Kristianın dostudur. Bildiyim qeder,
onun dostu azdır, ele men de dost sarıdan kasadam. Yegane
refiqem Barbadosun qerb sahilboyunda özünü güne verir.
Qefilden anlayıram ki, Keyt üçün ele düĢündüyümden
de çox darıxmıĢam. Eminem ki, o fikrini deyiĢecek ve
Kristianın qardaĢı Eliotla birge daha bir neçe gün

<< 1 ... 186 187 [188] 189 190 ... 467 >>