ince terzde seviĢmiĢ kiĢi.
www.vivo-book.com
466
Öz bextime gücle inanıram. Kristian yanımda uzanır ve
çekmelerini ayağına geyir.
– Kapitan? Men hara, kapitanlıq hara, – quru terzde
deyir o. – Men bu geminin sahibiyem.
BaĢımı yana eyirem.
– Sen qelbimin sahibisen, mister Qrey, – ve
bedenimin… ve ruhumun…
О, inamsız halda baĢını yelleyir ve yeniden meni öpür.
– Men göyertede olacam. Hamam otağında duĢ var.
Sene baĢqa nese lazımdı? Meselen, içmeye bir Ģey? – o,
qayğıyla soruĢur, mense cavab olaraq ancaq gülümseyirem.
Doğrudanmı bu hemin kiĢidir? Hemin Elli Çalar?
– Ne? – soruĢur, sefeh gülüĢümü görerek.
– Sen.
– Men ne?
– Sen kimsen ve Kristiana neylemisen?
Dodaqları kederli tebessümle eyilir.
– Balaca, o, burdan çox da uzaqda deyil, – sakitce deyir
ve sesindeki hüzn meni bir anlığa sözlerime peĢman edir.
Amma Kristian qüsseni uzaqlaĢdırır. – Tezlikle onu
www.vivo-book.com
467
göreceksen, – bic-bic gülümseyir o, – xüsusen yerinden celd
qalxmasan. – bu sözleri söyleyerek Kristian neĢeyle yanımı
Ģapalaqlayır. QıĢqırır ve eyni vaxtda qehqehe çekirem.
– Meni qorxutdun.
– Doğrudan? – Kristian alnını qırıĢdırır. – Ele gülmeli
siqnallar verirsen ki, АnasteyĢa. KiĢi özünü nece elde
saxlasın? – О, yeniden eyilir ve meni öpür. – Helelik,
balaca, – elave edir ve füsunkar tebessümü ile meni
fikirlerimle baĢ-baĢa qoyub çıxıb gedir.
Göyerteye qalxdıqda Makın artıq ―Qreys‖e döndüyünü
görürem, amma o, derhal üst göyertede yoxa çıxır, men
salonun qapılarını açan kimi. Kristian ―blekberi‖ ile danıĢır.
―Maraqlıdı kimle?‖ – deye teeccüblenirem. О, yanımdan
ötür ve azca qucaqlayıb qulağımı öpür.
– Gözel xeberlerdi. YaxĢı. He… Doğrudan? Qeza
nerdivanıyla?.. Aydındı… He, axĢam.
О, ―No‖ düymesini basır ve eyni vaxtda müherrikin
uğultusu eĢidilir. Ola bilsin ki, Mak kokpitdedir.
www.vivo-book.com
468
– Qayıtmaq vaxtıdı, – Kristian deyir, yeniden meni
öpür ve xilasedici jileti qatlayıb yığır.
Biz marine yaxınlaĢırıq, güneĢ artıq üfüq üzerinde

<< 1 ... 194 195 [196] 197 198 ... 467 >>