verir.
– Yelkenle üzmeyin öz poeziyası var, dünya kimi
qedim-qaim, – o, qulağıma mızıldanır.
– Sitata oxĢadı, – tebessümünü duyuram.
– He, demek olar ki, sitatdı. Antuan de SentEkzüperiden.
– Оo, ―Balaca Ģahzade‖ni xoĢlayıram!
– Ele men de.
Artıq hava qaralır, Kristian hele de öz elleriyle ellerimi
üstünü örtüb, gemini marine istiqametlendirir. Qayıqlarda
iĢıqlar yandırılıb, оnlar qaranlıq suda eks verir, amma hava
hele tam qaralmayıb. AxĢam qürubu füsunkar Ģefeqin
müqeddimesidir.
Sahil körpüsündebir neçe adam toplaĢıb ve Kristianın
katamaranı demek olar ki, dar mekanda nece idare elediyine
tamaĢa eleyir. Sonra gemi asan ve ahengdar terzde öz yerini
tutur. Mak sahile atılır ve ―Qreys‖i etibarlı Ģekilde yanalma
tumbasına bağlayır.
www.vivo-book.com
471
– Budur qayıtdıq, – Kristian deyir.
– Çox sağ ol, – ürkek halda minnetdarlıq bildirirem. –
Füsunkar bir gün idi.
Kristian gülümseyir.
– Men de bele hesab edirem. Gel seni denizçilik
mektebine yazdıraq. Onda seninle bir neçe günlüye denize
çıxmalı olacağıq.
– Memnuniyyetle. Onda tez-tez yataq oyağına da baĢ
vura bileceyik.
О eyilerek qulağımın altından boynumu öpür.
– Hmmm… Bunu gözleyecem, АnasteyĢa, – pıçıltıyla
söyleyir, bütün bedenim ürpenir.
O bunu nece edir?
– Vessalam, iĢimiz bitdi. Eve qayıtmaq olar.
– Bes eĢyalar nolsun, otelde qalanları deyirem?
– Teylor, artıq onları toplayıb.
Bax ha?! Haçan?
– Bu gün seher, öz qrupu ile ―Qreysi‖ yoxladıqdan
sonra, – Kristian seslenmemiĢ sualıma cavab verir.
– O yazıq haçansa yatmağa vaxt tapır?
www.vivo-book.com
472
– Yatır, – Kristian teeccüble qaĢlarını qaldırır. – О,
sadece, öz iĢini görür, АnasteyĢa ve bu iĢi çox yaxĢı görür.
Ceyson esl tapıntıdır.
– Ceyson?
– Ceyson Teylor.
Mende düĢünürdüm ki, Teylor onun adıdır. Ceyson.
He, bu ad ona yaraĢır – nüfuzlu ve etibarlıdır. Nedense
gülümseyirem.
– Teyloru yaman çox xoĢlayırsan, – mene baxıb üzünü
turĢudan Kristian deyinir.
– Ola biler, – onun sözleri meni pert edir. – Amma

<< 1 ... 196 197 [198] 199 200 ... 467 >>