Seninle sert olmaq isteyirem, Аnа. Dözülmez
olduqda mene ―stop‖ demelisen, – gücle eĢidilecek terzde
deyir o.
Ġlahi… О, düz... oramı öpür. Menden ince inilti çıxır.
– Stop-sözler? – soruĢuram.
– Yox, stop-söz yox, sadece ―stop‖ ve men dayanacam.
BaĢa düĢdün? – О, yene de meni öpür, diliyle sığallayır. Ох,
nece de lezzetlidir! Kristian ayağa qalxır ve nüfuzedici
terzde mene baxır. – Cavab ver, – ipek kimi zerif sesle emr
edir.
www.vivo-book.com
512
– He, baĢa düĢdüm. – Onun inadından qayğılanaraq
cavab verirem.
– Sen bütün gün erzinde mene qeribe eyhamlar
vururdun, – o deyir. – Deyirdin ki, göresen, men özümü
itirmemiĢemmi? BaĢa düĢmürem ki, neyi nezerde tuturdun,
bilmirem bunu ne derecede ciddi deyirdin, amma indi bunu
aydınlaĢdırarıq. Hele ki Oyun otağına qayıtmaq istemirem;
burda aydınlaĢdırmağa çalıĢarıq. Amma xoĢuna gelmese,
söz ver ki, bunu mene deyeceksen. – Onun evvelki özüne
arxayınlığı yoxa çıxıb; indi gözlerinde narahatlıq görürem.
XahiĢ edirem, Kristian, narahat olma…
– Sene xeber edecem. Stop-söz yox, sadece ―stop‖, –
tekrar edirem.
– Biz sevgililerik, АnasteyĢa. Sevgililere stop-sözler
gerek deyil, – o, qayğılı halda üzünü turĢudur. – Düzdü?
– Ele de vacib deyil, – mızıldanıram. Hardan bilim?.. –
Amma söz verirem.
Kristian üzüme nezer yetirir, nese elamet axtarır,
menim güman ki, sözlerim kimi cesaretli olmağımı
isbatlayacaq niĢaneler. Özümse esebileĢirem, amma valehlik
www.vivo-book.com
513
hissi keçirirem. Bu iĢle meĢğul olmaq menimçün daha
maraqlıdır, çünki onun meni sevdiyini bilirem. Menimçün
her Ģey çox sadedir ve men ele bu an fikrimi deyiĢmek
fikrinde deyilem.
Onun simasına asta-asta tebessüm yayılır ve o, yavaĢ-
yavaĢ bluz köyneyimin düymelerini açmağa baĢlayır. Mahir
barmaqlar öz vezifesinin öhdesinden çox tez gelir, amma
köyneyi eynimden çıxarmır. О eyilerek kiyi kötürür.
―Ох, lenet Ģeytana, ağlından ne keçir?‖ Qorxu dalğası
bütün bedenimi bürüyür.
– Çox yaxĢı oynayırsınız, miss Stil. Düzü,

<< 1 ... 213 214 [215] 216 217 ... 467 >>