tebessümle cavab
verirem. Bunun axırı yaxĢı olmayacaq, deye düĢünürem.
Kristian özünden çıxacaq, yüze-yüz.
Yerime qayıdaraq hele Kristiana bu haqda heç ne
dememeyi qerara alıram, yoxsa nece olursa-olsun buna
müdaxile edecek. Oturub missis Consun hazırladığı toyuq
etli ve kahılı sendviç yeyirem. Çox dadlıdır.
Elbette, men Kristianın yanına köçsem, missis Cons
her gün menimçün lanç hazırlayacaq. Bu fikir xoĢagelen
deyil. Heç vaxt zenginlik ve geyim düĢkünü olmamıĢam,
ancaq eĢq. Meni sevecek kiĢini arzulamıĢam, her addımımı
izlemeyen kiĢi. Telefon zeng çalır.
– Cek Haydın ofisi…
– Meni inandırırdın ki, ofisden kenara çıxmayacaqsan,
– Kristian sözümü kesir. Ses ahengi soyuq ve sertdir.
Üreyim sıxılır, bu gün milyonuncu defe. Lenet Ģeytana,
o hardan xeber tutdu?
www.vivo-book.com
553
– Cek meni lanç almağa göndermiĢdi. Ġmtina eleye
bilmedim. Nedi, meni güddürürsen? – Bunu düĢünerken
meni qezeb bürüyür. Teeccüblü deyil ki, özümü paranoyak
kimi hiss eleyirdim: kimse, doğrudan da meni güdürmüĢ.
– Bax buna göre iĢe çıxmamağını isteyirdim, – Kristian
bağırır.
– Kristian, xahiĢ edirem. Ġndi bütün Elli Çaların üze
çıxıb, mene tezyiq edirsen.
– Tezyiq? – teeccüble pıçıldayır.
– He. Besdi özünü bele apardın. Bunu axĢam müzakire
ederik. Teessüf ki, iĢde lengimeli olacam, çünki Nyu-Yorka
gede bilmeyecem.
– АnasteyĢa, sene qetiyyen tezyiq göstermek fikrinde
deyilem, – o, sakitce deyir.
– Ġnkar edirsen, amma tezyiq edirsen. Men
iĢlemeliyem. Sonra danıĢarıq, – düymeni basıram ve özümü
ezgin, ölgün hiss edirem.
Füsunkar istirahet günlerinden sonra gerçeklikle qarĢı-
qarĢıya gelmiĢem. Hele heç vaxt indiki qeder sakit bir yere
qaçmaq istememiĢem; ele bir yere ki, bu kiĢi haqda, onunla
www.vivo-book.com
554
nece davranmaq haqda düĢüne bilim. Diger terefden, bilirem
ki, onun psixikası pozulub – indi bunu aydın Ģekilde
görürem, – onunçun üreyim ağrıyır. Kristianın heyatına dair
kiçicik bir melumatla bunu anlamıĢam. Arzuolunmaz uĢaq,
dehĢetli

<< 1 ... 229 230 [231] 232 233 ... 467 >>