Bilmirem, – burnumda mızıldanıram. О, elimi
dodaqlarıma yaxınlaĢdırır ve onları ince, kepenek kimi
öpüĢlere qerq edir.
– DehĢetli bir gün idi, – deyir.
– He, düzdü.
Ġlk defedir ki, onun iĢe geliĢinden sonra gerginlik
azalır. Menimçün sakitleĢdirici melhem onun yanımda
olmasıdır. Bizim acıqlı mektublaĢmamız arxa plana keçir ve
www.vivo-book.com
562
Cekle bağlı bütün zir-zibil, bir de Yelenanın müemmalı
mektubu. Yalnız özümüz – men ve sevimli diktatorum.
– Ġndi sen burda olduqdan sonra heyat axarına düĢür, –
Kristian deyir.
OturmuĢuq ve susuruq. Teylor axĢamın neqliyyat
axınında rahatlıqla özüne yol açır. Ve men tedricen özümle
beraber, Kristianın da günün ağır yükünden nece
qurtulduğunu duyuram ve indi sakitleĢdirici ritmde
barmaqlarını xırda sümüklerimde gezdirir.
Teylor avtomobili giriĢde saxlayır ve biz qaçaraq içeri
giririk. Kristian hele de elimden tutub, lifti gözleyirik,
gözleriyle mekanı skanerden keçirir.
– Anladığım qederile, hele de Leylanı tapmamısınız.
– Yox. Uelç onu axtarır, – Kristian cavab verir.
Liftin qapıları açılır, içeri keçirik. Kristian boyunun
ucalığından mene baxır, gözlerinden heç ne oxuya bilmirem.
Ah, füsunkar görünür: gur saçlar, ağ köynek, tünd kostyum.
Ve qefil, heç neden yaranan hiss. Ġlahi, ehtiras, Ģehvet,
www.vivo-book.com
563
elektrik! Bu gözle görünen olsaydı, etrafımızda intensiv
mavi aura asılı qalardı, çox güclü aura.
– Hiss eleyirsen? – o pıçıldayır.
– He.
– Ох, Аnа! – o inleyir ve titreyen elleriyle meni
qucaqlayır.
Bir el barmaqlarla boynumdakı saçlara daraqlanır,
baĢımı geri çekir, dodaqlar dodaqlarımı tapır. Menim
barmaqlarım da onun saçlarını qarıĢdırır, yanaqlarını
sığallayır, o ise meni liftin divarına qısnayır.
– Seninle mübahise elemeyi heç xoĢlamıram, –
dodaqlarıma pıçıldayır ve onun öpüĢünde meyusluqla ehtiras
reqabet aparır.
Ġçimdeki istek partlayır, günün bütün gerginliyi çıxıĢ
yolu axtarır, içimde qaynayır. Biz her Ģeyi unuduruq, birbirimizde
eriyirik. Yalnız

<< 1 ... 233 234 [235] 236 237 ... 467 >>