müdaxile edesen. Aydındı ki, her Ģeyi nezaretde
saxlamaq isteyirsen, amma bunu elemek lazım deyil. Onsuz
da bu mümkün deyil. Dözümlü olmağı öyren, – elimi
qaldırıb yanağını sığallayıram. Kristian geniĢ açılmıĢ
gözleriyle mene baxır. – Sebirli olmağı öyrensen ve mene
hereket serbestliyi versen, senin yanında yaĢayacam, –
sakitce elave edirem.
Teeccübden o, kesik-kesik nefes alır.
– Doğrudan? – pıçıldayır.
– He.
– Amma meni tanıyırsan, – Kristian üzünü turĢudur ve
qefilden onun boğuq sesinden telaĢ duyulur. Ġndi esla özüne
oxĢamır.
– Seni heç de pis tanımıram, Kristian. Ġndi heç neden
qorxmuram, özün haqda ne danıĢsan da, – qatlanmıĢ
www.vivo-book.com
573
barmağımı nevaziĢle yanağında gezdirirem. Üzündeki
heyecan Ģübheyle evezlenir. – Birce menim üzerimdeki
nezareti zeifletseydin, pis olmazdı, – yalvarıĢla sözümü
bitirirem.
– Men çalıĢıram, АnasteyĢa. Amma o vecsizle NyuYorka
getmeyine icaze vere bilmezdim. Onun çox pis adsanı
var. Katibelerinden heç biri Ģirketde üç aydan artıq
iĢlemir. Bele bir durumun senin baĢına gelmesini istemirem.
– O, köks ötürür. – Ġstemirem ki, senin baĢına ümumiyyetle
nese bir iĢ gelsin. Kiminse xetrine deye bileceyi fikri bele
meni dehĢete getirir. Sene söz vere bilmerem ki, müdaxile
etmeyecem, xüsusen, gözümle gördükde ki, kimse seni
tehdid edir. – Kristian susur, sonra ah çekir. – Seni sevirem,
АnasteyĢa. Qabil olduğum her Ģeyi edeceyem ki, müdafie
olunasan. Heyatımı sensiz tesevvür ede bilmirem.
Lenet Ģeytana… Daxili ilahem, tehtelĢüurum ve özüm
Ģok içinde Elli Çalara baxırıq.
Üç qısa söz. Ġçimdeki dünyam donub qalmıĢdı, yana
eyilib sonra öz oxuna qayıtdı. Bu füsunkar andan hezz
alıram, semimi, ecazkar gözlere baxaraq.
www.vivo-book.com
574
– Men de seni sevirem, Kristian.
Eyilib Kristianı öpürem. ÖpüĢ uzanır.
Sezilmeden içeri girmiĢ Teylor heç ne görmürmüĢ kimi
öskürür. Kristian menden aralanır, amma baxıĢını menden
çekmir. Belimden tutaraq ayağa qalxır.
– Ne? – Teylordan keskin Ģekilde

<< 1 ... 238 239 [240] 241 242 ... 467 >>