soruĢur.
– Missis Linkoln yuxarı qalxır, ser.
– Ne?
Teylor çiyinlerini çekir, sanki üzr isteyir. Kristian ağırağır
köks ötürür ve baĢını yelleyir.
– Olsun, bu maraqlı durum olacaq, – mızıldanır ve
ikibaĢlı gülümseyir, mene baxaraq.
Senin ananı! Bu leçer bizden niye el çekmir?
www.vivo-book.com
575
12-ci fesil
– Onunla bu gün danıĢmısan? – Kristiandan soruĢuram;
missis Robinsonu gözleyirik.
– He.
– Ne dedin?
www.vivo-book.com
576
– Dedim ki, onu görmek istemirsen ve senin isteyinin
sebeblerini anlayıram. Üstelik dedim ki, menden xebersiz
senle yaxınlaĢmasını düzgün hesab etmirem.
BaxıĢları biganedir, heç bir hissi ele vermir. Di yaxĢı.
– Bes o?
– Ehemiyyet vermedi, bunu ancaq Yelena bacarır, –
dodaqları bic tebessümle uzanır.
– O bura niye gelir, sence?
– Heç ne anlamıram. – Kristian çiyinlerini çekir.
Teylor yeniden otağa girir.
– Missis Linkoln, – o, elan edir.
Bu da o. Lenet Ģeytana, o niye bu qeder gözeldir?
BaĢdan-ayağa qara geyinmiĢdi: dar cins Ģalvar ve köynek
ideal quruluĢlu bedenini göze soxur, baĢının etrafındasa
parlaq saçlar.
Kristian belimi qucaqlayır ve özüne sarı çekir.
– Yelena, – teeccüblü ses ahengiyle deyir.
www.vivo-book.com
577
Qadının gözü meni dehĢet hiss ile alır ve o, yerinde
donub qalır. Bir an gözlerini döyür, sonra nitq qabiliyyeti
yerine qayıdır.
– BağıĢla, Kristian. Tek olmadığını bilmirdim. Axı bu
gün bazar ertesidi, – qadın deyir, sanki burda niye olmağını
esaslandırır.
– Sevgilimleyem, – Kristian deyir, sanki izah ederek,
baĢını çiynine doğru eyir ve soyuq terzde gülümseyir.
Parlaq tebessümü düz Kristiana istiqametlenib, qadın
meni esebileĢdirir.
– Elbette. Salam, AnasteyĢa. Senin burda olduğunu
güman edirdim. Bilirem ki, menimle danıĢmaq istemirsen.
Özün bil.
– Doğrudan? – ona baxaraq sakitce soruĢur, hamını
heyretlendirirem.
Azca üzümü turĢuduram, qadın otağa keçir.
– He, men cavab almıĢam. Bura seninle görüĢmekçün
gelmemiĢem. Men artıq dedim ki, hefte erzinde Kristianın
nadir

<< 1 ... 239 240 [241] 242 243 ... 467 >>