―Rebekka‖ eserini seçirem. Çoxdandır onu tekrar
oxumuram. Gülerüzle kürsülerin birinde ayaqlarımı yığaraq
özüme yer eleyib ilk cümleni oxuyuram:
―Öten gece yuxuda Manderliye qayıtdığımı gördüm
…‖
Mürgüden oyanıram, Kristian meni qolları üstüne
götürüb.
– Ey, – donquldanır. – Seni axtarmaqdan bezmiĢem,
sense burda yatmısan.
О, dodaqlarıyla saçlarıma qısılır. Yarıyuxulu halda
boynunu qucaqlayıram ve etrini içime çekirem: ah, nece de
doğma ve xoĢ qoxudur, – o ise meni yataq otağına aparır.
Meni çarpayıya qoyub üstümü örtür.
– Yat, balaca, – pıçıldayır ve dodaqlarını alnıma
qondurur.
www.vivo-book.com
600
Qefilden yuxudan oyanıram ve harda olduğumu derhal
anlamıram. Nese telaĢlı yuxu görmüĢem. Qaranlığa
boylanıram, çarpayının ayaq terefinde durmuĢ kiminse
siluetini görürem. Yox, yox, sadece, gözüme göründü.
Böyük otaqdan royal akkordlarının gücle eĢidilecek sesi
gelir, hansısa mürekkeb ritmik melodiya.
Saat neçedir? Gece saat iki. Doğrudanmı Kristian hele
yatağa uzanmayıb? Sen deme, uzun xeletde mürgülemiĢem.
Xelete dolaĢmıĢ ayaqlarımı çöle çıxarıb çarpayıdan
qalxıram.
Otağa girib kölgede dayandım ve musiqiye qulaq
asmağa baĢladım. Kristian bütünlükle musiqiye baĢ vurub.
О, köpük kimi iĢıq dairesinde oturub ve indi mene ele gelir
ki, köpüyün divarları onu etibarlı Ģekilde heyecan ve
telaĢlardan mühafize edir. Onun ifa elediyi melodiya mene
azca tanıĢ gelir. Аh, o nece de ustalıqla çalır!.. Onun saya
gelmez istedadları meni niye hemiĢe teeccüblendirir?
Bu menzerede nese qeyri-adi görünür ve men gec de
olsa anlayıram ki, royalın qapağı aĢağı endirilib. Buna göre
de musiqiçini çox yaxĢı görürem. О, baĢını qaldırır ve men
www.vivo-book.com
601
onun boz gözlerine baxıram, lampanın seyrek iĢığında
gözler azca parlayır. Bir an bele musiqiden yayınmayaraq
Kristian ifanı davam etdirir, mense sakitce ona yaxınlaĢıram.
Gözleri mene zillenib, onlar getdikce daha parlaq olur. Lap
yaxınlaĢdıqda musiqi kesilir.
– Niye dayandın. Ele gözel

<< 1 ... 249 250 [251] 252 253 ... 467 >>