inadla
mızıldanıram.
– Soyer maĢınla gelecek, seni Keytin menziline aparar.
Sen ancaq vaxtı de.
– YaxĢı. Mence, Ġtan gün erzinde zeng edecek. Onda
sene gelecek planlarımı xeber vererem.
О mene baxaraq susur. Göresen, ne fikirleĢir?
– YaxĢı, – nehayet, deyir. – Heç bir özbaĢınalıq
olmasın. Aydındı? – Mene barmaq silkeleyir.
– He, ezizim, – mızıldanıram.
Üzünden tebessüm kölgesi keçir.
www.vivo-book.com
618
– Bir de ki, ―blekberi‖ni hemiĢe elinin altında saxla,
sene ismarıĢlar gönderecem. Onda ĠT-ye cavabdeh olan
iĢçimin sabahı o qeder de maraqlı olmayacaq, evvelkinden
ferqli olaraq. YaxĢı? – Sesi kinayeyle doludur.
– He, Kristian, – meyusluqdan göz süzdürürem, osa
gülümseyir.
– He, mis Stil, deyesen, ovcum göyneyir.
– Аh, mister Qrey, ovcunuz hemiĢe göyneyir.
Neylemek olar?
О gülür, sonra öz ―blekberi‖sini çıxarır, ola bilsin ki,
vibrasiya edirmiĢ, zengi eĢitmemiĢem. Zeng edenin kim
olduğunu gördükde üzünü turĢudur.
– Noolub? – Kristian desteye bağırır, sonra diqqetle
dinleyir. Onun üz cizgilerine baxıram: düz burun, alnını
örten kekil. Bu xoĢ meĢğuliyyetden meni Kristianın
deyiĢmiĢ siması ayırır: inamsızlıq Ģen teeccüble evezlenir.
Qulağımı Ģekleyirem.
– Zarafat eleyirsen… Sehne xetrine… Sene ne vaxt
dedi? – Kristian gülür, demek olar ki, iradesine zidd olaraq.
– Narahat olma. Üzrxahlıq etmek lazım deyil. ġadam ki,
www.vivo-book.com
619
mentiqli izah tapıldı. Mence, gülmeli mebleğdi… Ģübhe
elemirem ki, sen de cavab olaraq nese mekrli ve yaradıcı bir
Ģey düĢünmüsen. Yazıq Ayzek. – О gülümseyir. – YaxĢı…
Helelik.
О, telefonu qapadır ve mene baxır. Qefilden boz
gözlerinde ehtiyatlanma peyda olur, amma qeribe de olsa,
görürem ki, artıq rahatlanma duyur.
– Zeng eleyen kim idi? – maraqlanıram.
– Doğrudan bilmek isteyirsen? – sakitce soruĢur.
Bu sözlerden sonra zeng eleyenin kim olduğunu artıq
bilirem. BaĢımı yelleyib pencereden boz-bulanıq güne baxır,
özümü tenha hiss eleyirem. Niye o qadın Kristianı rahat
buraxmır?
– Ey,

<< 1 ... 257 258 [259] 260 261 ... 467 >>