mene tuĢlayıb. Bu Leyladır.
www.vivo-book.com
645
13-cü fesil
ĠĢe bir bax …
О, burdadır. Üzündeki bigane ifadeyle mene baxır,
üstelik niĢan alıb. TehtelĢüurum huĢunu itirerek yere serilir,
onu ayıltmaq bele mümkün deyil.
Leylaya baxıram, beynimse heyecanla iĢleyir. O nece
bura gelib çıxıb? Ġtan hardadır? Lenet Ģeytana! Ġtan
hardadır?
Buz kimi qorxu üreyimi sıxır, baĢımın derisi göyneyir,
her bir telim biz-biz durub. Belke Leyla Ġtana nese edib?
Tengnefes oluram, bedenime adrenalin ve vahime dalğaları
yayılır. ―Sakit, sakit‖, – bu sözleri mantra kimi
tekrarlayıram.
О, baĢını yana eyir ve meni nezerden keçirir, sanki
yarmarkada seyre çıxarılmıĢ kabus idim. Ġlahi, axı men bele
deyildim.
www.vivo-book.com
646
Mene ele gelir ki, min il keçib getdi, hergah cemi bir
neçe saniye idi. Amma Leylanın siması hele de bigane
maska olmağında qalır, ele evvelki kimi, çirkli ve pinti
görkemdedir. DuĢ qebul elemesi heç de pis olmazdı, eyninde
de heminki tençkot var. Çirkli saçları baĢına yapıĢıb, tellerin
bezisi yanlardan sütun kimi sallanıb; solğun gözler
dumanlanıb ve o gözlerde azca çaĢqınlıq görürem.
Ağzım qupquru qurusa da, sehradakı kimi, Leylayla
söhbete baĢlamağa cehd eleyirem.
– Salam. Sen Leylasan, he? – xırıltıyla qarıldayıram.
Onun dodaqları dartınır, tebessümü tesvir edir.
– O danıĢır, – Leyla pıçıldayır, sesi hem ince ve
xırıltılıdır, hem de vahimeli ahengdedir.
– He, men danıĢıram, – bu sözleri ince terzde teleffüz
edirem, sanki uĢağı dile tuturam. – Burda teksen?
Ġtan hardadır? Onun zerer çeke bileceyi fikrinden
üreyim sıxılır.
Onun sifeti dartınır, mene ele gelir ki, o hönkürüb
ağlamağa hazırdır – o mehz bu cür bedbext görünür.
www.vivo-book.com
647
– Tek, – Leyla pıçıldayır. – Tek.
Bu sözde o qeder hüzn ifade olunur ki, üreyim sıxılır.
O neyi nezerde tutur? Men tekem? O tekdir? O tekdir, çünki
Ġtana nese edib? Birce bu olmasın… Qorxumu gücle
adlayıram, boğazımı qom sıxıb.
– Burda ne edirsen? Sene kömek eleyim?
Boğucu

<< 1 ... 267 268 [269] 270 271 ... 467 >>