Ģkafdan iki fincan götürürem.
– Sende mende olmayan ne var ki? – Leyla soruĢur,
daha doğrusu, uĢaq kimi zümzüme ederek deyir.
– Neyi nezerde tutursan, Leyla? – bacardığım qeder
nevaziĢle soruĢuram.
– Usta, mister Qrey, onu adıyla çağırmağa sene izn
verir.
– Men sabmissiv deyilem, Leyla. He, Usta baĢa düĢür
ki, men sabmissiv ola bilmerem, bu iĢ üçün uyğun
gelmirem.
www.vivo-book.com
650
О, baĢını baĢqa yana eyir. Çox qeyri-tebii ve bu meni
esebileĢdirir.
– Uy-ğun gel-mir-sen, – sözleri heca-heca teleffüz edir,
sanki diliyle dadına baxır. – Amma Usta xoĢbextdir. Onu
gördüm. O gülümseyir ve gülür. Bu onda çox nadir hallarda
olur, çox nadir.
Bax a.
– Mene oxĢayırsan zahiren, – Leyla mövzunu deyiĢir,
meni teeccüblendirir; gözleri, deyesen, ilk defe mende
cemleĢib. – Usta itaetli qızları xoĢlayır, mene ve sene
oxĢayan qızları. BaĢqalarına fikir vermir… fikir vermir…
amma onunla bir yataqda yatırsan. Seni görmüĢem.
Lenet Ģeytana! Leyla yataq otağında olub. Bu heç
ağlıma da gelmeyib.
– Meni onun yatağında görmüsen? – pıçıldayıram.
– Men heç vaxt Ustanın yatağında yatmamıĢam, –
donquldanır.
О mene ilğımı xatırladır. Natamam Ģexsiyyet. Leyla ele
keçici görünür ki… Elinde silah tutsa da, qefilden ona
www.vivo-book.com
651
reğbet duyuram. Bu zaman tapançadan iki elli yapıĢır ve
gözlerim az qala hedeqesinden çıxsın.
– Niye biz Ustanın xoĢuna gelirik? FikirleĢirdim ki…
ki… Usta zalım adamdır… zalım, amma onu sevirem.
―Yox, o bele deyil!‖ – qelben etiraz edirem. О zalım
deyil. О, yaxĢı adamdır, zülmetin terefinde deyil. О mene
iĢıqlı terefle könül bağlayıb. Ve budur Leyla bura gelerek
onu geriye aparmaq isteyir, hansısa ziyanlı ideyayla, guya
onu sevir.
– Leyla, silahı mene vermek istemirsen? – nevaziĢle
soruĢuram. Eliyle tapançanı möhkem tutub, sinesine sıxıb.
– Bu menimdir. Bu, elimde qalan yegane Ģeydir, – o,
tapançanı nevaziĢle oxĢayır. – О mene sevgimi qaytarmaqda
kömek edecek.
Lenet olsun!.. Hansı eĢq, Kristiandan danıĢırdı?

<< 1 ... 269 270 [271] 272 273 ... 467 >>