hiss
eleyirem. Bunu heç vaxt elemeyecem. Heç vaxt
istemeyecem.
DüĢüncelerim aydınlaĢdıqda birce çıxıĢ yolu görürem.
Göz yaĢlarımı elimin arxa terefiyle silerek, gözümü ondan
çekmeyerek, Kristian qarĢısında diz çökürem.
Taxta döĢeme sert ve narahatdır. Amma indi beraber
mövqedeyik. Amma indi onu nece geri qaytarım.
Kristianın gözleri bir qeder geniĢ açılır, amma üzünün
ifadesi deyiĢmir.
www.vivo-book.com
673
– Kristian, bele elemek lazım deyil, – yalvarıram. –
Heç yere qaçmaq fikrinde deyilem. Sene neçe defe demiĢem
ki, heç yere gedesi deyilem. BaĢ verenlerin hamısı mene
tesir eleyib. Mene düĢünmekçün zaman lazımdı.… özümle
tekbetek qalmaqçün. Niye hemiĢe en pis variantı teklif
edirsen?
Yazıqlıq hissinden üreyim yene de sıxılır. Cavabı
bilirem: çünki Kristian özünü sevmir, inanmır ki, kimese
lazımdır.
Yelenanın sözlerini xatırlayıram.
―О bilir ki, sen özüne neqativ yanaĢırsan? Senin bütün
problemlerini bilirmi?‖
Ah Kristian… qorxu hissi yeniden üreyimi beleyir ve
men meyusluqla danıĢmağa baĢlayıram:
– Bu axĢam öz menzilime qayıtmaq isteyirdim. Mene
zaman ayırmırdın… heyatımda baĢ vermiĢ bütün deyiĢikleri
düĢünmekçün zaman, – hönkürüb ağlayıram ve üzümden
kölge keçir. – Sadece, düĢünmek. Biz demek olar ki, birbirimizi
tanımırıq, özünle daĢıdığın yük… mene lazımdır…
www.vivo-book.com
674
mene her Ģeyi derk elemekçün zaman lazımdır. Ġndise,
Leyla, Leyla… he… o, küçede dolaĢmadıqda, tehlüke
olmadıqda… fikirleĢdim ki … fikirleĢdim ki…
Sesim qırılır, Kristiana baxıram. О da diqqetle mene
baxır, mence, qulaq asır.
– Seni Leylayla gördükde… – Gözlerimi yumuram,
onun keçmiĢ kölesi ile elaqesine dair ağrılı xatire yeniden
qelbimi göynedir. – Men Ģok keçirdim. Ele bil senin keçmiĢ
heyatına baĢ vurdum… ve… – Onun möhkem yumruqda
düyünlenmiĢ ellerine baxıram, göz yaĢları ise yanaqlardan
durmadan axır. – Anladım ki, sene tam layiq deyilem.
Qorxdum ki, seni bezdire bilerem ve sen çıxıb gedersen…
mense Leylanın durumuna düĢerem… kölge

<< 1 ... 279 280 [281] 282 283 ... 467 >>